Fito Rodriguez

Eklipsea dela eta, hona hemen Bocar Parhe Diong poeta senegaldarraren poema

Foucaultek “Esan daitekeenaren mugez” hitz egiten du, garai bakoitzean esakune mota jakin batzuk soilik esan, pentsatu eta formulatu daitezkeela

Steven Pinkerren azken liburuak (“When Everyone Knows That Everyone Knows”, 2025), «ezaguera komuna» deiturikoan sakontzen du. “Denek dakitenean denek dakitela” testuan, Pinkerrek jokoen teoriaren kontzeptu tekniko bat hartzen du, eta betaurreko bihurtzen du ia, gizaki guztioi aipatu ezaguera partekatua ulertarazteko.

Inboluzio politikoa azaltzen duten arrazoiak ugari eta askotarikoak dira, nahiz eta, nire ustez, arrazoi nagusia ezkutatzen den.

Erakundeen entzuketa-prozesuaz hitz egin didate eta horretan parte hartzea deliberatu dut. Paisaia babestu horretan Gugenheimek beste egoitza bat ez eraikitzeko eman ahal izan ditut nire arrazoiak. 

“Kultura elebidun”, “misto”, “partekatu” edo ukipen-hizkuntzetako kultur motako klixeak erabili ohi dira euskararen funtsa izendatzeko.

Foucaultek bere teoria plazaratzeko Francoren heriotza erabili zuen. Franco hiltzen ari zela, begi-bistakoa zen Franco iraunarazi egiten zutela.

Ürrats Kolektiboak izeneko herri antzezpen honek, euskaraz sentimendu partekatuak adierazteko aukera eman digu, bizi garen mundu erreal horietako bat den munduaren gure bertsioa ulertarazteko eta erregistratzeko aukera eskainiz.

Donostian, non gastronomiaren izenean lurrak birkalifikatzen diren eta auzokoek nahi ez dituzten eraikinak bultzatzen diren, non janariaren gaineko irudia ere saldu eta ostalaritza turistifikatzen den, ondorioz, kalean behartsuenei jaten ematea debekatu behar omen da, nonbait.

Pedro Sanchez beldurraren diskurtsoa maitasunaren hitz jarioarekin trukatzen saiatu da performance batean, boterearen jabe izan ahal izateko.

23an Txillardegi Elkarteak Korrikan parte hartuko du eta hori zabaltzeko INDEPENDENTEAn testu hau argitaratzea gustatuko litzaiguke.

Txillardegik egoera kolonialaren hizkuntza-dimentsioan kokatu gintuen, baita kondenatutako hizkuntzatik askatzeko borrokara doan bidean ere.

Bistan da, Coviteren ekarpenak birrintzaileak izaten dira, inoiz ez zubigileak. Txillardegi Elkartea, aldiz, Antiguako Txillardegi plazan elkartuko da urtarrilaren 14ko eguerdian, denak gonbidatuta zaudete.

Ustez bakearen hiria zena nola odola nahiz oinazearen hirigune bilakatu zen. Hiritartasunaz aritzeko, bada, funtsezkoa. Beraz, zer dakizue Jerusalemi buruz?

Kolonizatuen ikusmira ezin da ordezkatu eta Euskal Herria kolonia zapaldua izan dugu eta oraindik ere badugu, batez ere kulturalki ikusita.

Independentistek oso presentzia gutxi daukate espainiar komunikabideetan eta autodeterminazioa ez da azaldu ere egiten, espainiar ikuspegi ezkor bezain iraingarritik begiratzeko ez bada.

Paolo Gerbaudok argudiatzen du ezkerreko denak soilik saihestu ahal izango duela etorkizun autoritario baterantz jotzea, baldin eta gizarte- eta ingurumen-babesa eta Estatuaren demokratizazio erreala konbinatzen dituen proiektu baten alde egiten badu.

Horrela eraiki nahi digute oroimena. Batzuei omenaldiak eginez eta beste batzuk ahanzturara kondenatuz.

Pandemiarekin, denboraren barrurako leherketa izan genuen eta munduaren pertzepzioa funtsezko aldaketa suertatu zen.

Idazketaz adierazteak norberaren ahalegin handiak eskatuz gero, saiatzearen porrota adierazi eginen du, eta, agian, ez du inork hori merezi eginen, baldin eta adierazi beharrezkoa ahoz eta bat-batean adierazteko gaitasunik ez badauka.

Txillardegi zendu zela hamaika urte pasa ondoren gogora dezagun aurreko urtean (X. urteurrenaren kariraz) jatorri eta diziplina ezberdinetako kulturgileak saiatu zirela Donostiako Udal Liburutegiak haren izena har zezan baina, tamalez, betiko boikot instituzionalarekin egin zutela topo.