Ez dago oinarri zientifikorik bakuna klasikoetako aluminioa segurua dela baiezta dezakeenik

Bakuna pediatrikoen arriskuak

Bakunak sortu zirenetik, eztabaida mediku eta soziala zabala izan da. Askotan idatzi dut ‘txerto’ genetikoez, baita nola bakuna hitzaren esanahiak gehiegizko zabalpena izan duen ere, bere adiera aldatzeraino. Beraz, orain, bakuna klasikoez arituko naiz. Izan ere, txerto bat, definizioz, odolean sartzen den antigeno bat da, gure sistema immunearen erantzuna eragiten duena, antigorputzen bidez. Horiek bi motatakoak izan daitezke: apaldutako birus ez aktiboak, edo gaixotasunari dagokion bakteriaren edo birusaren zatitxoak. Lehen motakoak gure erantzun naturalaren parekoenak izango lirateke, baina ezin dira konparatu gure immunitate naturalak duen indar eta eraginarekin.

Adibidez, fosfolipidoak arriskugarriak dira enbrioiarentzat, autoimmunitate erantzunak sortzen dituztelako

Normalean, bakunek osagai hauek dituzte: antigenoa, urgazle edo garraio laguntzaileak, tentsioaktiboak (gantzak edo lipidoak), egonkortzaileak eta, batzuetan, kutsatzaileak (RNA edo DNA). Hortaz, asmo on bat oker bihur daiteke, helburua lortzeko behar dituen osagaiak arriskutsuak direlako. Adibidez, fosfolipidoak, lipido edo aluminio gela toxikoak direnak, arriskugarriak dira enbrioiarentzat, gure defentsa sisteman autoimmunitate erantzunak sortzen dituztelako.

2025eko ekainean, Annals of Internal Medicine aldizkarian, Danimarkan egindako ikerketa handi baten berri eman zen. 1,2 milioi umeko laginarekin gauzatutako ikerlana ondorio honetara heldu zen: bizitzako lehen urteetan hartutako aluminioak (bakunen bidez) ez zuela zerikusirik gaixotasun kronikoak edukitzeko arriskuarekin, tartean TDAH, autismoa, gaixotasun autoimmuneak, asma, alergia eta epilepsia. Lan horrek oihartzun handia izan zuen hedabideetan, baina bazituen gabeziak eta horiek ezkutatu egin ziren. Hala nola:

• Umeei egindako jarraipen eskasa. Bost urte arteko umeak ikertu zituzten, baina TDAH eta autismoa 7 eta 12 urteen artean diagnostikatu ohi da.
• Ez zen azterketa klinikorik egin eta ikerketa datu administratiboetan oinarrituta zegoen.
• Toxikologia kontuan hartu gabe, aluminioaren agerpena ez da lotzen bere eragin biologikoarekin, ezta epe luzeko bere efektua ere. Aluminioa zenbaki batekin lotzen da, eta besterik ez.

2025eko urrian, aldizkari berberak zuzenketa ofizial bat argitaratu zuen, baina hori isildu egin zuten komunikabideek. Berri horrek eztabaida handia eragin zuen komunitate zientifikoan: estatistikoki ondorioak ahulak zirelako, diseinu orokorra zuzena ez zelako eta ondorioak oker eman zituztelako — beren datuetan oinarrituta — eta, gainera, ikertzaileak Statens Serum Institutekoak zirelako, hau da, bakunak ekoizten dituen erakunde batekoak.

Neurobilakaeraren arloan, aluminioaren toxizitatea ez da ondo ikertu

Handik bi hilabetera, 2025eko abenduan, beste aldizkari batean, Journal of Trace Elements in Medicine and Biology izenekoan, hau argitaratu zen: Danimarkako ikerketa horrek ezin du baieztatu aluminioaren segurtasuna; zergatik?

• Aluminioaren toxizitatea ez da ondo ikertu neurobilakaeraren arloan.
• Ikerketaren diseinu epidemiologikoak ez du uzten epe luzeko emaitzarik aztertzen: autoimmunitatea edo arazo neurologikoak, adibidez.
• Metodo estatistikoek ez dituzte diseinuaren gabeziak zuzentzen.
• Ez dago oinarri zientifikorik baieztatu dezakeenik aluminioa bakunen lagungarri moduan ziurra izan daitekeela.

Azken ondorio horrek dena aldatzen du, eta begi bistan jartzen du zientzian dogmak ez direla betiko, eta fidagarritasuna are gutxiago.

1986 urtean, Reaganen agindupean, farmazeutikei ardurak arindu zizkieten, txertoei tasa bat ezarriz: 0,75 dolar jarritako txerto bakoitzeko

Bakunak ekoizteko bide bioteknologikoak, hau da, kultibo zelularren bidezko produkzio moduak, azal dezake molekula genetikoak agertzea ekoiztutako txertoetan, eta molekula horiek ikertuak izan dira, neurotoxikoak direlakoan. 1986 urtean AEBn, Reaganen agindupean, txertoen inguruko lege bat onartu zen eta bakunen derrigortasuna biderkatu egin zen. Enpresa farmazeutikoei ardurak arindu zizkieten, txertoei tasa bat ezarriz: 0,75 dolar jarritako txerto bakoitzeko, eragin zitzaketen kalteei aurre egiteko. 1989tik aurrera, bronkiolitisak ugaritu egin ziren, eta ordura arte akutuak izandako gaixotasun batzuk kroniko bihurtu ziren.

Txertoen entsegu klinikoak ez dira benetako plazebo taldeekin egiten, baizik eta beste osagai eta bakuna zaharrago batzuekin, arazo “etikoen” aitzakiarekin. Hau da, “plazebo” taldeari ere ematen diote bakuna bat, zaharragoa, ustez “segurua dela erakutsi” duena. Ondorioz, oso gutxi dira txertatu eta ez txertatuen arteko aldeak aztertzeko ikerketa lanak. Segurtasuna eta eragin kaltegarriak neurtzeko ikerketak ere urriak dira eta, egiten direnean, isilpean geratzen dira publiko orokorrarentzat.

Bakuna batzuk jaiotza-tasa jaisteko erabili ziren

Bakuna batzuk jaiotza-tasa jaisteko erabili ziren. Adibidez, tetanosaren txertoko osagai baten eraginez, gonadotropinaren antzekoa zenez, autoimmunitate erreakzio baten bidez obulutegietako folikuluak desagertzen ziren eta, beraz, bakunatutako emeak antzu geratzen ziren, menopausiara bizkorregi heltzen zirelako. Bakuna hori Filipinetan eta txirotutako beste herrialde batzuetan hasi ziren erabiltzen bertako misioetako mediku katolikoak, abortuen igoera handia ikusi zenean Osasunaren Mundu Erakundearen aurrean Teresa Forcades medikuak salatu zuen moduan.

Bakuna batzuen beste arrisku batzuk hauek dira:

POLIOaren bakunaren lote batzuek paralisiak eragin zituzten 1950 urte inguruan, txertoan sartutako birusa ez zegoelako hain apalduta. Kalkulatzen da 40.000 paralisi kasu eragin zituela Erresuma Batuan. Bakuna horren beste osagai batek jatorria simioetan duen SV40 minbizia sortzen du, COVIDaren txerto batzuek eragiten dutenaren antzera.

DIFTERIA, TETANOS, TOSFERINA bakuna poliantigenikoa hilabete gutxiko haurrei ematen zaie eta bat-bateko heriotzarekin erlazionatuta dago.

HIRUKOITZ BIRIKOA deituriko txertoa, urte gutxiko umeei eman eta gero, autismoaren sorrerarekin lotu izan da. Horren aurretik autismoa oso urria bazen, gaur egun AEBn 35 umetatik bat autista da eta Kalifornian 18tik bat. Ikerketa ugarik lotu dute gorakada hori triple birika deitzen den horrekin. Haurrak hiru urte bete aurretik ematen bada, autismoa agertzeko arriskua handitzen da.

B HEPATITISaren txertoa 80ko hamarkadan jarri izan zen, eta jaio berriei jartzea gomendatzen da. Kontuan izanda B hepatitisaren transmisioa odol bidezkoa edo gorputzeko jariakinen bidezkoa dela, ez dauka zentzurik arriskutik kanpo dauden jaio berriei txertoa jartzeak. Horientzako “bakuna” onena amaren esnea da, egunez egun aldatzen dena esnebarri edo oritzetik (kalostrotik) aurrera, umearen defentsa beharrei egokituta. Aipatu txertoa, osagaien artean merkurioa duenez, bronkiolitisarekin lotu izan da.

ROTABIRUSarena birus apalduekin egindako txertoa da, baina merkatutik kendu zen heriotzak eragin zituelako hesteen inbaginazioagatik. Haur txikien negarrak kolikotzat hartzen ziren, baina, heste inbaginatuak nekrosatzen zirenean, peritonitisagatik hiltzen ziren.

PAPILOMAren txertoa eragin kaltegarri ugarirekin erlazionatu da: gaixotasun zeliakoa, arazo neurologikoak eta abar. Txertatutako batzuek papilomaren gaixotasuna ere garatu zuten.

Zientziaren erabilpen mediatiko eta propagandistikoa nabarmena izan da bakuna klasikoen kasuan ere, COVID pandemian bezala. Negozioa da nagusi

Aluminioaren kasuan bezala, zientziaren erabilpen mediatiko eta propagandistikoa nabarmena izan da bakunen kasuan, eta haien arriskuez egin diren lanak ezkutuan edo isilpean geratu dira, COVID pandemian bezala. Negozioa da nagusi.

Gaixotasunak sendatzeko gorputzaren berezko joerari Vix Medicatrix deitu zion Hipokratesek. Haren jarraitzaile mediku naturistak hasieratik bakunen kontra egon gara eta azken urteetako immunitate eta biologiaren esparruko ikerketek arrazoia eman digute. Ezin da gure odolean edozer gauza sartu gure defentsa sistemaren erantzuna kontuan hartu gabe. Behar ez diren kutsatzaileek eragina dute hazten ari diren haur eta nerabeengan; are gehiago emakume haurdunen kasuan. Diru gosea asetzeko egin diren lege aldaketek ondorio larriak ekarri dituzte gure gizartera. Boteredunei bidea libre uzten zaien bitartean, adi egon beharko dugu.