Immigrazio hau ez baita Miñanen kontatzen digutena
Gizatasun handiz idatzia den benetako historia hau irakurri nuela badira urteak, Miñan, irakurri eta irakurtzea aholkatu. Denborak erakutsi dit, ordea, Euskal Herrian, hegoaldean nagusiki, bizi dugun etorkin uholdeak ez duela gizatasunarekin zerikusi handirik, datu objektiboek ere horrela adierazten dute. Helburua ez dela elkartasuna hamarretik bederatzitan, merkantilismoa edo diru irabazia baizik.
Kontua da Miñan eta bera bezalako hainbat adierazpen erabiliak izan direla Euskal Herrian immigrazioaren errealitatea estaltzeko, eta gehiengoak sinistu egin duenaren susmoa dut. Antzerkira eramana izan da, eta oihartzuna eman diote komunikabideek, neurriz kanpo nire ustean, Vatikanoak berak ere harrera egin… Erabili.
Agortutako ekonomia neoliberala elikatzen du eragindako migrazio uholdeak
Bizi dugun immigrazio hau, hamarretik bederatzitan, eragindakoa da. Bai, artzainek edo unaiek abereak hara eta hona daramatzaten gisan, gutxi batzuk gidatuta. Ezinbestekoa zaio kapitalari; soldata baxuak mantentzeko, beren diru irabazi altuak, etxebizitzen prezio neurrigabeak eta abar. Finean, agortuta omen dagoen ekonomia neoliberal hau elikatzen du eragindako migrazio uholde honek; Gazako genozidioak, Iranekoak, Ukrainakoak edo Covid garaian bertakoak elikatu zuen gisara.
Esnatu ala hil, euskararen egoera eta diagnostikoa agertzen digun liburuak, berriz, demografiaren bilakaera erabakigarria izan dela azpimarratzen du, eta erabakigarria izaten ari dela eta izango zaiola euskararen egoerari. Minorizatuta dagoen hizkuntza batean (biztanleen arteko euskal hiztunen ehunekoa % 15 inguruan da), erdaldunen etorrera uholde batek erabateko desagerpena dakar.
eta euskara ez da elkartasun edo gizatasunez sakrifikatuko, gutxi batzuen poltsikoak berotzeko baizik
Eta pentsa genezake, sikiera Miñanek jasotzen duen gisara, elkartasun edo gizatasunez hil edo sakrifikatu dela gure euskara; baina ez, gutxi batzuen poltsikoak berotzeko hilko da. Desagertzeko zorian dagoen espezie bat inbaditzaile den uholdeak aurretik daraman gisara.
Hain zuzen, biztanleriaren gehiengoaren borondatearen aurka, aipatutako Esnatu ala hil liburuak azpimarratzen du euskarak bertako biztanleen gehiengoaren atxikimendua duela indargune.
Indargune horrek posible egin behar luke euskararen kontserbaziorako politikak aurrera eramatea, baldin eta alderdi politikoek herriaren atxikimendu hori islatuko balute beren politiketan. Jakina da, ordea, ditugun alderdien izaera neoliberala, kapitalarekiko mendekotasuna eta herriarekiko urruntasuna. Hortik, ezinbesteko zaio euskarari bere babeserako politikak bideratuko dituzten ekimen politikoak edo alderdi politikoak bideratzea, sortzea, herritik eta herriz herri.
Euskalduntzerako ditugun baliabideak inolaz ez baitira gai CONFEBASKek dakartzan erdaldun guztiak euskalduntzeko, nahiko balute ere.
Eroso bizi baitaiteke erdaldun Euskal Herrian.
Ados nago artikuluaren ideia nagusiarekin. Hau da, gutxiengo baten interes ekonomikoek euskara desagerraraziko dute laster, gehiengoaren axolagabekeria eta itxurakeriari esker.
Hala ere, amaieran baliabideak eskatzea oso arriskutsua iruditzen zait… Azken hamarkadetan, zenbat diru xahutu da ustez “euskararen aldeko ekimenetan”? Zeintzuk dira ekimen horien emaitzak (balorazio neurgarriak egin behar dira, noski, sentimentalismo merkeak ez du balio)?
Nire ustez, baliabideak eskatu beharrean, hobe da estrategia eraginkorrak finkatzea edo adostea. Ondoren, eskatuko ditugu baliabideak estrategia horiek aurrera eramateko…
Beraz, zertarako behar ditugu baliabide horiek? Zer egin behar dugu euskararen aurkako etengabeko erasoei aurre egiteko?
Aste honetan Naziogintzak antolaturik mahai-ingurua izan da Azpeitian Ostegunez, arrakasta handiz;”Euskara eta immigrazioa, aukerak eta erronkak” Jon Sarasua, Karmelo Landa, Xabier Aierdi. eta moderatzailea: Ihintza Elustondo.
Hizlariak bat zetozen immigrazioak euskararen egoeran eragin zuzena duela, demo linguistikak hain zuzen hori da aztertzen duena.
Entzundakotik nabarmenduko nituzkeenak:
Sarasua, Jon: Aro politiko berrian gaudela eta Euskal Herrian ez garela aprobetxatzen ari. Siadeko ren azken inkestaren arabera handia datorkigula (galera). Euskal Herriaren aurrerako demografia diseinua egin behar genukeela edozein estatuk egiten duen bezala. Azken 25 urteko euskararen gaineko ikerketarik osoena dela Iñaki Iurrebasok burutu duena.
Landa, Karmelo: Espainiar estatuak erabakitzen duela Euskal Herriak zenbat eta zein etorkin hartu behar dituen urtero, integraziorako inolako plan edo betekizunik gabe. Ez dugula hitzik horretan. Euskal herriko alderdi politiko abertzaleek dinamika horretan sartuak direla, gai izan gabe elkar hartu eta euskara lehenesteko alderdi interesen gainetik. Estatuak enpresarien eskakizunei erantzuten diela immigrazio politika horrekin.
Aierdi, Xabier: Norbanakoaren autuetan erabakitzen dugula gure herriaren etorkizuneko demografia.
Argitu nire iritzi artikulu hau “Immigrazio hau ez baita ?Miñan?-en kontatzen digutena.”, ekitaldi honen aurretik idatzia zela, nahiz eta ondoren argitara eman den.
Mila esker Joxemi eta Independedentean lanean ari zaretenoi hau argitara emateko.
Oso arin dabil gertatzen etorkinen oldea. Ikusi baino ez da egin behar Hego Euskal Herriko edozein ikastetxetan HHko , LHko eta DBHkoetan astero jasotzen duten momentuan momentuko ikasle berrien etorrera. Maila apalenetan euskararen ezagutza berehala egiten dute. 10 urtetik aurrera porrota. Alemanian, Holandan… urte bat eman behar dute ikasleek hango hizkuntzak ganoraz ikasi bitartean, gero helburua lortuta urratsez urrats sartzen dituzte hango hezkuntza sistemetan.
Hemen Hipi (hizkuntza indartzeko programa) batekin, irakasle aditu batekin ipintzen dituzte, esaterako eskola oso baterako, hots, hurrengo asterako beste bi etorri berri. Irakasle horrek aurrera egin barik, berriro hasieratik landu beharra. Gainera, ordu batzuetan gelako adinkideekin sarrarazten dituzte, inklusioaren izenean. Askotan Hegoamerikatik etorriak badira momentuan momentuko maisu-maistrak espainieraz azaltzen die matematika saioa gauzak errazte aldera. Afrikakoa izan balitz, woloferaz… izango zen? Horra batzuen kontra-esana.
Iraskuntza eremutik aterata herri, auzo zein hirietan heldu askoren etorrera ikaragarriak dena baldintzatzen du: eraikuntzan, ostalaritzan, garraioan…
Betiko euskarazko arnasguneak eroriko librean dabiltza jausten uste baino arinago.
Beraz, aipatutako estrategia hori ahalik eta lasterren indarrean ipini behar da, astertuz bere emaitzak.
Hausnartzeko artikulu ona onkeria larregiaren erdian!