Sozietate prospero batean, hala nola etxebizitzak modu onean, lana eskukadaka eta osasuna borborka eskaintzen dizkigun sozietate batean, ia dena iruditzen zaigu ongi: mendiak trenak pasatzeko zulatzea, haur jaioberriak txertatzea, etorkinak milioika etortzea…
Dantza daramatenak oligarka hiltzaileak direla ohartzen garenean, mesfidatu egiten gara: obra horiek, zertarako? haurrei zortzi txerto, zer dabiltza? etorkinak…
Inklusibitatea, hitz arraro samarra da baina, denbora batean, ez nion susmo txarrik hartzen. Noski baztertzea baino barneratzea hobea izango zen… sozietate barneratzaile batean. Garen sozietate gero eta esklusiboagoan, ordea…
Ni neu, etorkin langileei harrera ona edo normala egitearen aldekoa naiz, eta, etorkin ala bertako, profit bila dabiltzan aberatsei, hankak moztearen aldekoa.
Aurrenekoek espazioa kentzen diguten, lana ebasten diguten, kultura hondatzen diguten… hitz egin behar da. Erabateko kentzaileak, ebasleak eta hondatzaileak, bigarrengoak dira.
etorkinei ateak ixten edo irekitzen dizkietenak, herritarrak izan behar dira
IZAN aberats, izan langile, edo errefuxiatu, edo kolono, edo beste, demokrazian, etorkinei ateak ixten edo irekitzen dizkietenak, herritarrak izan behar dira.
Demokrazian ez baldin bagaude, ateak etorkin pobreei ixteaz baino ari ez baldin bagara, eta, ateak ixteko, Estatuari edo Europar Batasunari eskatzea baldin bada kontua… ez da nire kontua. Inmigrazioari ateak itxi egin behar zaizkion ideia (inmigrazioari ateak ireki egin behar zaizkion ideia bezalaxe) ideia inportatu bat da, xinplea eta bidegabekoa gainera.
espainiarrentzat edo frantziarrentzat berria izango litzatekeena, euskaldunentzat ez da
Etorkin berriek bertako poblazioa ordezkatuko duten ideia ere parte txarretik inportatua da, gurean tokirik ez duena. Azken ehun urteko historian, espainiarrentzat edo frantziarrentzat berria izango litzatekeena, euskaldunentzat ez da. Epe hori, azken ehun urteak, kontuan hartuta, inmigrazioaren kausaz, poblazioaren erdia (baino askoz gehiago) ez euskalduna izatera, aspaldi heldu ginen. Zauriaren gainean pikoa, XX. mendeko inmigrazio masiboek urratu zuten euskal nazioa, euskarazko herria.
EUROPAKO bertako poblazioa ahitzera eramatea eta gerra zibila eragitea, elite batzuen planetan egotea, oso daitekeena da. Hain zuzen gurean gerra zibila galarazteko gonbidetzat ulertzea nahi nuke, goian esandakoa. Xenpelarrek, omen, XIX. mendeko gerra zibilen batetaz kantatu zuena gogoan:
Gerraren bila gau ta egun
etsaiak harturik lagun.
Arrazoi ote degun
edo zer datorkigun,
hasitzerako pentsatu
fusilak nola dantzatu.
