Gure garai digital honetako makinek gero eta ahalmen handiagoa dute, eta oso urte gutxian garapen ikaragarria ikusi dugu. Begi-kliska batean, sakelan deiak egiteko “segapoto” bat eramatetik adimen artifizialen munduan bizitzera pasatu gara. Esaterako, klik xume batez abestiak konposatzen edo curriculumak idazten ahal dituzte berez AA delakoek.
Iraultza digitalak, ordea, alde txarrak ere baditu, eta armagintzatik datozen gailu horiek uhinak sortzen dituzte, eta gure osasuna kalte lezakete. Adibidez, orain dela hamarkada bat azaldu zen Habanako sindrome sonatua eta misteriotsua. Agente iparramerikarrak bat-batean gaixotzen ziren, lehenik Kubako hiriburuko enbaxadan, ondoren Txinan, eta azkenik atzerriko delegazio gehiagotan ere bai. Mikrouhinez egindako balizko erasotzat jo zuten askok, eta duela gutxi Norvegian egindako esperimentu batek lotu du erradiazio mota hori Habanan ikusitako sintomekin (muturreko bertigoa, insomnioa, depresioa, etab.)
Geopolitika alde batera utzita, erradiazio elektromagnetikoa ere aurkitzen ahal dugu Euskal Herriko edozein etxetan, dosi baxuagoetan – zorionez –, baina epe luzeko ondorio antzekoekin – zoritxarrez –. Egunez egun jasotzen dugun telefonoen, kable-sareen, etxeko routerraren, auto elektrikoen edota eguzki-panelen erradiazio ez-ionizatzaileak pixkanaka ahultzen du gure immunitate-sistema. Kasu larrietan, minbizia sortuko du; beste hainbatetan, adibidez, lo egiteko zailtasunak eta akufenoak etorriko dira; eta emakume haurdunengan ere efektu txarrik izan lezake. Zer egin genezake ikusten, usaintzen eta aditzen ez den hiltzaile isil horren aurka? Gailuak noizbehinka deskonektatzea, etxeko pareten zirrikitu guztiak material isolatzailez margotzea edota naturan oinutsik ibiltzea (grounding) lagungarriak badira ere, neurri eraginkorragoak beharrezkoak dira. Izan ere, arestian Joaquín Machado eta Marianella Romero ikerlari venezuelarrek deskubritutako teknologia – Euskal Herrira ere ailegatu dena – izan liteke erantzun bat.
Machadoren emaztea, Marianella, gaixotu zenean, sendagai baten bila aritu ziren biak, arrakastarik gabe. Hala ere, kutsadura elektromagnetikoaren eraginaz jabetu zirenean, eta urrearen nanopartikulen propietate magnetikoen berri izan zutenean, aurkitu zuten erantzuna. Hau da, urreak nanoeskaletan uhin elektromagnetikoak filtratzen ditu, kutsaduraren kaltea izugarri murrizten du eta, ondorioz, gorputza bere onera itzultzen ahal da. Luzaz saiatu ondoren, urrearen, paladioaren eta titanioaren nanopartikulak uztartu zituzten iragazkiak fabrikatzeko. Iragazkia soinean eramanez, emakumea osatu egin zen, eta, gainera, Estatu Batuetan antzeko arazoa zuten lagun asko sendatu ziren asmakizuna erabilitakoan. Horren emaitza ona ikusita, bikoteak azkenik Noxtak enpresa sortu zuen, eta bai txartel, bai disko iragazle berriak egin zituzten. Egun, horietako indartsuenak 30 metroko diametroan babesten du.
Aipatu txartel eta disko iragazleen Spiro teknologia zabaltzen ari da, eta Hego Euskal Herrira ere iritsi da, Iruñean dagoen CleanRad enpresaren eskutik. Neurketa elektromagnetikoak egiteaz gain, Machadoren eta Romeroren iragazleez baliatuta, jende ugariri lagundu diote, haien web-orrian bildutako testigantzek erakusten duten moduan. Halaber, elektrokutsadurari eta zaintzari buruzko interesa zabaltzen ari da, eta Gasteizko Bioaraba azoka ekologikoan ere (iragan azaroaren 6tik 8ra antolatu dena) gai horretaz mintzatu dira.
OHARRAK:
- Artikulu zientifikoen zerrenda luzea, erradiazioari eta fetuei buruzko ikerketen erreferentziarekin: https://joancarleslopez.es/estudios-cientificos-sobre-contaminacion-electromagnetica.html
- Habanako sindromearen txosten baten laburpena: https://archive.dni.gov/files/ODNI/documents/assessments/2022_02_01_AHI_Executive_Summary_FINAL_Redacted.pdf
