1936tik 1939ra arteko Espainiako Gerra Zibilak sekulako mozketa eragin zion mugimendu naturistari. Mediku ugari errepresaliatu zituzten beren ideia politikoengatik: errepublikarrak, abertzaleak, anarkistak eta batez ere masoiak. Baita elkarte barazkizaleak eta haiekin lotuta zeuden enpresak ere, Santiveri adibidez. Helios aldizkaria 1937an itxi zuten eta hamarkada batzuetarako isiltasuna ezarri zen.
Hala ere, bi medikuk iraun zuten garai ilun haietan. Bata Vicente Ferrandiz izan zen, Alacanten jaioa bera. Irakasle zelarik tuberkulosia harrapatu zuen eta, osatzeko, Suitzako Vaud kantoiko Léman sendaetxera joan zen; bertako Forest doktoreak sendatu zuen hidroterapia, eguzkiterapia eta dieta barazkizale bidez. Han ikasitakoarekin, osasun zentro bat ireki zuen Ferrandizek Bartzelonan, eta aldizkari bat sortu zuen: Salud y Vida de la Juventud. Bidean medikuntza ikasi zuen, baita doktoregoa lortu ere 1931n. Nahiz eta gerran salatua izan, aukera izan zuen kontsulta edukitzeko eta artikuluak idazteko. Kiromasajea bultzatu zuen Katalunian.
Gerra garaian iraun zuen bigarren medikua Silverio Palafox izan zen. Medikuntza ikasten ari zela, naturisten liburu eta aldizkariak irakurtzeko aukera izan zuen eta, haien ildoei jarraiki, belaunetan pairatzen zituen minak osatzea lortu zuen. Salamancan ezagutu zuen mugimendu neohipokratikoa, patologia orokorreko irakasle zuen Gonzalo García Rodríguezen bidez. Madrilen bukatu zuen bere doktoretza Palafoxek. Ruiz Ibarra mediku naturista ezagutu ondoren, haren lankide egin zen. 1947 urtean Bionomia aldizkaria argitaratu zuen eta hor Ruiz Ibarraren Fisiatriaren jarraipena egin nahi izan zuen.
Guda ondorengo lehen elkarte barazkizalea 1951 urtean sortu zen Bartzelonan eta haren inguruan gerraurreko eta gerraosteko aktibistak bildu ziren. Haien buru Manuel Cervera zen, militarra zena eta dietetika denda bat zuena. Cerverak itzaletik emandako babes politiko eta ekonomikoa funtsezkoa izan zen elkarte hark irauteko. Inguru hartan bildutako gazteen artean gerora Integral aldizkaria sortuko zutenak zeuden, 1978an lehen alea argitaratuko zutenak.
50eko hamarkadako hurrengo urteetan berriz hasi ziren elkarte barazkizaleak loratzen espainiar estatu osoan zehar. Horrekin batera, mediku eta naturopaten arteko liskarrak ere ugaritu ziren, 1960tik aurrera antolatutako batzar askotan. Zatiketa bat gertatu zen orduan mediku neohipokratiko zeritzaienen eta elkarte barazkizaleen artean. Bartzelonan, 1964an, gerra ondorengo lehen jatetxe barazkizalea zabaldu zen, Katalunia plazatik gertu. Ordutik aurrera, bai eta Franco hil ondorengo urteetan ere, eztabaida eta dinamika ugari gertatu ziren medikuntza alternatiboaren munduan.
1981ean Buñuelen (Nafarroa garaia) osasun etxe bat martxan jarri zuten Eneko Landaburu eta Karmelo Bizkarra mediku gazteek, higienismoa oinarritzat hartuta
1981 urtean Gironako Hipócrates osasun etxe eta hotelean eratu zen Espainiako mediku naturisten elkartea. Ekitaldi hartan Eduardo Alfonsori omenaldi bat egin zioten eta Silverio Palafox elkartearen presidente izendatu zuten. Hurrengo urtean, Integralekoek aldizkari mediko bat sortu zuten, Natura medicratix deiturikoa, non gai mediko monografikoak lantzen zituzten; esaterako, Alemaniako Kneipp eskolan ikasitakoak. Urte berean, Nafarroako Buñuel herrian, osasun etxe bat martxan jarri zuten Eneko Landaburu eta Karmelo Bizkarra mediku gazteek, higienismoa oinarritzat hartuta. Handik hiru urtera, 1984an, Integral klinika ireki zuten Bartzelonan, baita atseden etxe bat ere Gironan, Creixent izenekoa. 1987 urtean sortu zen txertatze orokorraren kontra jarduten duen Liga para la libertad de vacunación elkartea, gai honen inguruan dagoen desinformazioari aurre egiteko.
2000 eta 2015 urteen artean Mediku Elkargo ugarik zeukaten medikuntza naturalaren saila
Hurrengo hamarkadan, 90ekoan, ugariak izan ziren mundu akademikoan medikuntza naturala irakasteko ikastaro eta masterrak, bai Bartzelonan, bai Zaragozan, bai Granadan edo Santiagon. 2000 eta 2015 urteen artean Mediku Elkargo ugarik zeukaten medikuntza naturalaren saila, eta ahalegin bat egin zen medikuntza ez konbentzionala nolabait arautzeko. Adibidez, 1992 urtean, Bizkaiko Mediku Elkargoaren laguntzarekin, Alejandro Artetxek Fitoterapia Vademecuma argitaratu zuen. Garai haietan Mataró eta Terrassako ospitaleetan medikuntza integratiboko unitateak ere egon ziren martxan.
Dena okertu zen 2017 urtetik aurrera, Espainiako Mediku Elkargoek txosten bat idatzi zutenean terapia naturalen aurka, nahiz eta txostengileak alor horretako adituak ez izan, eta oinarri zientifikoa zuten praktika mediko on batzuk sasi-terapiekin nahastu zituzten arren. Geroztik, ezabatu egin dituzte formazio ikastaroak, baita elkargo medikoetan zeuden medikuntza natural atalak ere. Azken urteetako fase honetan, belaunaldi-eten bat gertatu da, unibertsitate fakultateetan zein gizartean. Eten hori areagotu egin da XXI. mende berri honetan, eta zer esanik ez totalitarismotik bultzatutako plandemiaz geroztik.
