Confebaskek immigrazioa behar du, Euskal Herriak deskolonizazioa

Berriki, Araba, Bizkaia eta Gipuzkoako patronal espainolista ordezkatzen duen Confebask elkarteak 240.000 langile falta dituztela eta hurrengo urteetan beste milaka etorkin ekartzeko plan bat eskatu du. Dirudienez, ez dute nahikoa azken bi hamarkadetan ekarri dituzten ehunka milaka atzerritarrekin eta gehiago behar dituzte. Zertarako baina? Argi dago, euren poltsikoak are gehiago betetzeko.

Nahiz eta horrek inpaktu linguistiko handia izan? Nahiz eta horrek euskaldunon minorizazioa areagotu? Nahiz eta hori langileen soldatak baxu mantentzeko baliatu? Nahiz eta horrek etxebizitzaren arazoa larriagotu?

Jakina. Izan ere, Confebaski euskara eta euskal herria bost axola zaizkio eta baita langileen bizi baldintzak ere. Areago, enpresari lukurrak diren heinean, hain zuzen hori da nahi dutena: soldata baxuak eta lan baldintza eskasetan ustiatzeko langileak. Eta espainolista anti-euskaldunak diren heinean, horixe da euskararentzat eta euskal populuarentzat nahi dutena: erdalduntzea eta espainolizazioa, hots, etnozidioa.

Hortaz, immigrazio are gehiago eskatzean, bere interesak defendatzen ditu Confebaskek. Euskal langileriaren eta herri osoaren kontrakoak diren interesak, alegia. Baina, paradoxikoki, sindikatu bakar bat ere ez da atera patronalaren eskaera horren aurka. Ezta abertzale deitzen den alderdi bakar bat ere. Ezta erakunde euskaltzale bakar bat ere.

Euskalgintzak ere ez du deus esan Confebasken asmoen aurka. Euskal langileria ustiatu eta gure aberria desagerrarazi nahi dutenei amen esan behar diegu?

Bai, nahiz eta hizkuntza larrialdian immigrazioa faktore garrantzitsua eta objektiboki ukaezina izan, euskalgintzak ere ez du deus esan Confebasken asmoen aurka. Nahiz eta hori, hain justu, azken arnasgune beteak 2036rako erabat galtzeko joera bultzatzea izan? Bai. Denak isilik. Denek, Confebaski amen.

Izan ere, bestela, badakizue, “atzerakoi”, “arrazista”, “faxista” eta are “nazia” omen zara. Hemen, antza, ultra-eskuindar ez izateko, oligarkiarekin eta Confebaskekin bat etorri behar da haien immigrazio masibo/populazio kolonizazioa defendatu eta bultzatzen.

Oro har, beldur gara pentsatzen duguna adierazteaz. Confebaskek nahi bezala, eragile nagusi guztiek tabua inposatzen dutelako. Baina beldurrez ezin da bizi

Erotu gara? Zeharo ergel bilakatu gara? Gure etsaiei, euskal langileria ustiatu eta gure aberria desagerrarazi nahi dutenei, eta euren planei, aurre egin ordez, amen esan behar diegu?

Ez. Euskaldunok badakigu beste ehunka milaka erdaldunen etorrera ez dela herri gisa behar duguna. Baina oraindik, oro har, beldur gara pentsatzen duguna adierazteaz. Confebaskek nahi bezala, euskal eremuko eragile nagusi guztiek tabua inposatu eta seinalamendua aplikatzen dutelako. Baina beldurrez ezin da bizi.

Euskal Herriak ez du immigrazio uholderik behar (eta are gutxiago kolono gehiagorik). Euskal Herriak deskolonizazioa behar du: independentzia nazionala eta berreuskalduntze prozesu integrala. Eta Confebask bezalako elkarte espainolista eta lukurrak desegingo dituen botere herrikoia.