Euskaldunok HERRI BAT osatzen dugunean… etorkizuna izango du HERRIAK.
HERRIA herritarron ezaugarriez osatuko da. Eta zeintzuk dira gure ezaugarriak?
Gure herritarrei begiratuz. Geure herritarrei diot. Elkar-bizitzarako, zer maila dugula uste duzu?
Zer nolako herritarrak ikusten dituzu egunerokoan? Nolako “herrria” osatuz gabiltzala esango zenuke?
Ikusi zeure ingurukoak. Bikote eta lan harremanak, aisialdi elkartzeak eta abar. Zenbateko sakonera edo sendotasuna dutela esango zenuke?
Nolako etxea eta etxepeko harremanak osatzeko gai gara?
Nolako herritarrak, halako gerria.
Zer nolako herritarrak ikusten..?
Pakok bota duen galdera Jaso eta… erantzun bat baino gehiago
datorkit.
– Betaurrekoen arabera.
– Ni neu, herritarrik hurbilena.
– Segun eta nora bideratzen dudan begirada….
Eta esango nuke, beti izan dela horrela.
Zorionez, ez gara klonak.
Jabetze prozesuan bakoitzak bere bidea egiten duela,
landare guztiak batera ernaltzen ez diren bezala.
Eta… halaere, esango nuke… badatorrela udaberria.
Oso galdera onak, une batean erantzun ezin direnak, gogoetatsuak dira. Gizarte masaren gehiengoak ez du denborarik galdera horiek bere buruari egiteko; oso azkar doaz beren bizitza kontsumista eta berekoiekin eta pintxo potearekin, euskaraz duen gauza bakarra izena duena. Nik, bat batean, esan diezazukedana aspaldi pentsatuta daukadan zerbait da. “Pais” bat eraikitzea akatsa da. “Pais”aren kontzeptua kontrol sozialaren egituraren, lurraldeak mugatzearen, legeak injustuak ezartzearen… barruan dago. Nerabe nintzela Euskal Herri independente bat bidezko paradisu moduko bat izango zela sinistera iritsi nintzen ideia erromantiko hori, euskaldunok purutasun endiosatukoa bagina bezala, eta espainol eta frantsesak deabrua bera, zentzurik ez dauka. Pais independente batek Gasteizen edo Iruñean zentralizatuko luke politika, eta ez Madrilen. Akats eta arazo beretara itzuliko ginateke. Gainera, orain, 2030 agendaren azpian berdin egongo ginateke izorratuta, edo gehiago! Izan ere, gogora dezagun EAJ eta EHBildu euskal alderdiek neurri gogorragoak eskatzen zituztela gure autodeterminazio-eskubidea ukatzen duen Espainiako Konstituzioak baino; anekdota bitxi gisa jokatu zuen gure alde. La Polla Recordsen “Pais gabe” abestiak dioen bezala: Pais bat asmakizun bat da, Pais bat iruzur bat da, pais bat inork nire iritzia eskatu ez didan zerbait da. Pais bat ez da ezer, ez du ezerk justifikatzen, ez bere hildako putek, ez bere bataila putek. Benetako askatasuna ez dator oinarri bidegabe eta alienatzaile berberenpean dagoen Pais bat eraikitzeagatik. Askatasuna ezarritako mugak desagerraraztean eta herriak beren burua horizontalean gobernatzen duten muga natural kulturalak finkatzean datza. Hau da, nahiz eta gero gauza asko zehaztu beharko liratekeen. Sinplifikatua: talde txikien batzarrak izango lirateke herrietan, erabakiak presio-talderik gabe hartu ahal izateko. Gero, talde horietako ordezkari bakoitzak gainerako taldeek lurralde-maila jakin batean hartutako erabakiak kontrastatuko lituzke, eta horrela Euskal Herria deituriko lurralde kultural independentearen azken mailaraino igoko litzateke, non behetik aurrera herriak herri xehearen interesetan benetan errotutako jarrera bat zehaztuko lukeen. Hau utopia bat da, nik uste eta pentsatzen dudanaren ideia sinplista. Bestela, nik apalki galdetzen dizut, zein da zure ideia? Zer irtenbide duzu nahaste-borraste honetarako, utopikoa bada ere? Nola formulatu beharko genituzke gure biziztak, gizarte-harremanek eta abarrek bizitza hau bidezkoago egiteko?
Nire galderak, bakoitzok geure buruari erantzuteko dira. Erantzun zehatz batzuk dira. Baikotzonak!!!
Hor ditugu, gogoan!!!
Nire iritzi erantzuna:
Giza garapen bat dago. Eta bakoitzak berea du. Eta danon artean osatzen da GURE ARTEKOA.
GIZA JARRERA zuzen batzuk dira. Eta bere ordainetan bizi gara. Bakarka nahiz taldeka. Eta bide honetan asmatzean izanen dugu hoberena.
Sasigizarte honetan ez gara gai hau ulertzeko. Arrapari askatzaile-zapaltzaile, kapitalista-soziolisto galtzaile jokoetan galdurik gabiltza.
Badugu zertaz elkartu, zertaz jabetu…. Bainan …
Zertaz ari naiz???!!
Aupa danoi.
Herria azken finean herritarron kolektiboa da.
Zer dugu komunean? Menderakuntza anestesiatua.
Eguneroko bizitza da gizartearen muina:
Iratzargailu txinoak esnatzen gaituenetik nesfilsek lokartu artean zein da egun osoko gure arteko jardunaren mamia, gaia, jatorria,
helburua?
Normal irentsita Kontsumo menu osoa,
menu hori osatu eta jateari emanda Bizitza,
zer espero dezakegu ba,
menu apain bat eskainiko digun Mesiah?
————————————————————–
Eta ze tema azken berrogeitabost urteekin? zergaitik ez azken larogeitamar edo ehun eta berrogeitamar edo bimila?
Ala hirurogeietan hasi zen arazoa?
Menderakuntza anestesiatuak….beste era batera biktima inozotuak… Agian?
Pentsakera hau “hemengo buruzagiek (burugalduek) sortua dela esango nuke. Eta “eskizofrenia” honetatik irteten ez ba dira, ez dira ohartuko “zertarako den Bizitza”…..
Bazegok beste ikuskera bat…. Bainan sinismenak aldatzea zaila duk….
Bizitza kartzela bat duk ala joko harrigarri bat. Mirari bat, hizkuntzetan euskera den antzera.
Aupa zuek….. Ni, bueno, moldatuko nauk!!!!