Joseba Bidaurrazaga Larrabeiti (1938 — 2025) Mexikon jaio zen 1938ko urtarrilaren 17an. Bere gurasoak, Angel eta Marikruz, hara heldu berriak ziren, gerrako iheslari moduan. Josebak zortzi urte zituela bueltatu ziren Artxandako haien baserrira.
Ikasketak Bilboko Maristetan egin zituen Josebak, eta Medikuntzako karrera burutu zuen Zaragozako unibertsitatean. Ikasketen azken urtean, Bruselan, 22 urte zituela, Moniquerekin ezkondu zen, eta laster izan ziren guraso. Sei seme-alaba izan zituzten, haietako bat jaioberritan hil zena Mexikon. Joseba oso harro zegoen bere hamabi bilobekin.
Karrera bukatuta, Mexikon lan egin zuen bi urtez eta, ondoren, Bilboko bere aitaren kontsultan mediku naturista moduan jardun zuen bere bizitza osoan. Bere aita izan zen medikuntzako ildo naturista hasi zuena XX. mende hasieran Bilbon, eta hasieran harekin batera lan egin zuen Josebak.
Medikuntza Naturista Elkarteak ohorezko presidente izendatu zuen Joseba Bidaurrazaga joan den urrian
Aurten, 2025ean, Medikuntza Naturista Elkarteak ohorezko presidente izendatu du, joan den urriaren 25ean egindako bileran. Bere mediku jardueran, oinarrizkoa den osasun hiprokratikoa defendatu zuen naturista moduan, eta gorputzaren bizi-indarra eta metodo naturalak erabili zituen gaixotasunei aurre egiteko. Bere aitak bezala, Josebak ere irisaren bidezko diagnostikoa erabiltzen zuen. Ahal izan zuen guztietan, osasungintzaren gaineko bere ikuspegia zabaldu zuen kontsultan edo hitzaldietan, Euskal Herrian gehienbat.
Familia euskaldun eta abertzaletik eratorria, euskaltzale moduan, bere bost seme-alabak Bilboko lehen ikastolara bidali zituen, hasieran Resurreccion Maria Azkue izenekoa, ondoren Lauro ikastola bilakatu zena. Paper administratiboetan mexikarra izanik, ezin izan zuen osasungintza publikoan lan egin. Dena den, horrek atxiloketa politikoetatik libratu zuen frankismo garaian.
Izaera gogor eta alaikoa zen Joseba. Gustuko zuen abestea eta horrela erakutsi zizkion Zaragozan bere ikaskide zen Mikel Laboari euskal abesti batzuk. Natura, mendia eta itsasoa gustuko zituen eta azkeneraino jardun zuen baratzeko lanetan. Ehunka fruitu-arbola landatu zituen Artxandako baserrian eta horietako baten azpian ehortzita daude bere errautsak.
Jaso ezazu nire doluminik sentikorrena Angel. Besarkadak!
Asko miresten neban eta dot… zure aitta. Neriari asko lagundu zetsan eta nik berari esker mantentzen dittut anjinak.
Besarkada haundi bat
Ederra benetan… Mila esker emandako guztiagatik!
A ze gizona eta zelako leinua!
Gure seme-alaben txikitako osasunean beti laguntzeko prest zen, jolasti eta eskuzabal. Oso argi zituen oinarriak.
Mexikon jaioa eta handik “8 urtegaz euskaldun” etorri zala kontatzen zuen harrotasunez.
3 aldiz elkarrizketatu gendun Bilbo Hiria Irratian. Azkena hemen entzungai, 2020ko urriaren 19koa: https://www.bilbohiria.eus/61867, Covid-19 haren inguruan lasaitasuna zabaldu gura gendun, orduan.
Bai, Angel, beti umorez ha, argazki eder horretan agertzen dan moduen, ezin adierazgarriagoa!
Doluminak eta eskerrak etxeko guztiei eta besarkada handi bana.
Beti gogoan, Joseba!
ge
Argazkiak dena esaten dau gizon honen nortasunari buruz! Horrelako gehiago behar doguz!
Behin egon nintzen bere kontsultan eta oso abegikorra iruditu jatan.
Doluminak Angel eta argazkia mundiala
Doluminak, Angel eta familiari!
Hunkituta gogoratzen dut Josebarekin grabatutako elkarrizketa, Eleder eta Koteren laguntzaz.
Asko irakatsi zigun. Indarra ematen dit Angel bere aita eta biok zabaldu zuten medikuntzari buruzko dokumentala aurrera eramateko.
Beti gogoan eta bihotzean.
Goian bego
Maru
Joseba Bidaurrazaga ezagutzeko zortea izan nuen. Nire aitak berarekin ikasi zuen medikuntza karrera. Mikel Laboaren lagunak ere baziren. Izan ere, aitak esaten dit Josebak erakutsi zizkiola Atahualpa Yupanquiren eta beste egile batzuen abestiak Mikeli, eta honek denei abesten zizkiela. Hortik hasi zuen Mikel Laboak bere musika ibilbidea. Begetarianoa zenez, garai hartan iseka bat baino gehiago sufritzen zuen jende askorengatik, baina berari bost axola zitzaion. Joseba nire aitaren anaia zaharrenaren oso laguna zen, oso gazte hil zena auto istripuz. Nire aitak medikuntza ikasi zuen eta ondoren estomatologia eta odontologia. Odontologian aritu zen. Joseba nire aitaren pazientea zen, eta Menguele deitzen zion; konfiantza handia zuten; nire aitari grazia handia egiten zion Menguelerenak. Behin oso “lotuta” nengoela, aitaren kontsultan nengoen atea ireki eta telefonoa hartzen, eta Joseba iritsi zen. Begiratu eta esan zidan: “Gaixo aurpegia duzu, zatoz nirekin nire baratzera eta hilabete gutxi barru oso osasuntsu geratuko zara”. Lastima ez niola jaramonik egin. Nerabezaroan, arrantzara gonbidatu gintuen Ondarroara. Berak han egiten zuen arrantza, baina egun horretan neska-mutikook arrantzatzea nahi zuen. Muble handi bat hartu nuen, bi eskuekin eutsi beharreko horietakoa. Pikadaren ondoren ateratzen lagundu zidan; mubleak jaten ez dugun arren, nire bizitzako esperientzia onena izan zen arrantzan, nire bizitzan arrantzatu dudan arrainik handiena eta oroitzapen ahaztezina. Nire aita “jeneralean” inoiz ez zen Josebaren filosofiarekin bat etorri medikuntza naturistari dagokionez, baina erabateko errespetua eta estimua zion. Joseba aztarna uzten duen pertsona horietako bat zen, eta benetan sentitzen duzu haren galera. Goian bego!
presidente honorarioari agur
https://www.medicosnaturistas.es/noticias-de-la-asociacion/adios-a-un-gran-companero
Doluminak niketz. Joseba gogoan, mexikarrek eta nafarrok betikoz oroituko dugu haren lan handia. Biografia ezin hobea egin duzu, Angel. Mexikon daukadan familiari bidaliko diot, Josebaren emaria ezagutu behar dutelako.