Pedro Moreno soziologoak, ezker politikoaren krisi ideologikoaren aurrean, beste urrats bat proposatzen du bere lan berrian, Recomponer Europa aurreko liburuarekin egin zuen moduan. Orduan, ultraeskuinaren gorakadaren aurrean eta emigrazioaren aurrean ezker politikoari kritika eginez, beste ikuspegi bat zabaldu nahi izan zuen, desazkunde ekonomikoa oinarritzat hartuta.
Urteak daramatzagu ezkerra deiturikoaren galbide politikoa aipatzen, hemen zein munduan
Urteak daramatzagu ezkerra deiturikoaren galbide politikoa aipatzen, hemen zein munduan. Alemaniako Sahra Wagenknechtek Los engreídos (Die Selbstgerechten: Mein Gegenprogramm – für Gemeinsinn und Zusammenhalt da jatorrizko izenburua) liburuarekin hasitako bideak jarraipena izan du espainiar estatuan Carlos Martínezen El suicidio de la izquierda testuarekin edo hurbilago dugun Adrian Zelaiaren liburuekin. Testu hauek BSW (Bündnis Soziale Gerechtigkeit und Wirtschaftliche Vernunft), Soberanía y Trabajo edo EzNa alderdi politikoen abiapuntu izan dira.
Baina goazen El komunalismo abertzale liburuaren mamia azaltzera. Lehen zatiak Euskal Herria eta Europaren kolapsoa izenburua du eta gaur eguneko eredu politiko eta demografikoaren arrisku eta arazoez dihardu. Datu ugari ematen ditu multikulturalismoaren arriskuez, are larriagoak direnak kultur eta hizkuntza zapalduak dituen gurea bezalako nazio batentzat. Atal horretan ezker progresista edo wokista kritikatzen du, kapitalismoaren tresna bihurtu den heinean. Euskararen arnasguneen inguruko Siadecoren lana aipatzen du adibidetzat.
Bigarren zatiak arazo horiei aurre egiteko proposamenak egiten ditu eta, horretarako, komunalismo abertzalearen kontzeptua azaltzen du. Egilearen hasierako ildo anarkistari jarraiki eta desazkundean sinetsita, XIX. mendean kapitalismoaren hasierak (Euskal Herrian, lehen karlistadak) eredu komunalaren eta pribatiboaren artean eragin zuen talka aipatzen du.
Bigarren zatiak arazoei aurre egiteko proposamenak egiten ditu eta komunalismo abertzalearen kontzeptua azaltzen du
Hazkunde mugagabeak gure mundua suntsipenera darama, bai ekonomikoki, bai ekologikoki. Horren aurrean, eredu eutsigarriagoa litzateke lurra eta bere baliabideak komunalak izatea, gizarte berdintsuagoa lortzeko. Ocalanen lanak aipatzen ditu eredu moduan; buruzagi kurduak, komunismotik, konfederalismo demokratikoa proposatzen du, edo Trainerren bizitza sinplearen defentsa.
Hemen kabitzen ez diren aipu ugari egiten ditu mundu osoan gertatzen ari diren aldaketez; Afrikan zein Ameriketan. Bere liburuetan eta interneteko webgunean (Perikoren txokoa) zabaltzen dituen artikuluen bidez, beste aukera baten aldeko ideien defentsa irmoa egiten jarraitzen du.
Beste arlo ugaritan bezala, totalitarismoak ez du biderik ematen ideiak zabaltzeko edo eztabaidatzeko
Zoritxarrez, beste arlo ugaritan bezala, totalitarismoak ez du biderik ematen ideiak zabaltzeko edo eztabaidatzeko. Beti agertzen dira kokolo batzuk, egileak jasan zuenaren moduko boikota egiteko prest. Hala ere, oztopoen gainetik, eskertzekoa da ahalegina.
Etxea eta herria.
Elkarren osagarri dira.
Batak ez du bestea kentzen.
– Etxea pribatua.
– Herri ondasunak amankomunak.
Propietate pribatua noraino?
2 irizpide:
– Etxekoak jabetasuna EMATEN (“per manibus nosotras”)
iristen diren hortaraino.
– Etxekoen beharrak (Jan, Lo, Lagunak [Harremanak-Zaintza] asetzeko haina.
Hortik gorakoak, esklabuak erabiliz negozioa egiteko direnak, ez.
Komunalismoa, ekonomikoki eta ekologikoki sostenigarriagoa izateaz gain, giza-bidea da, gizakiok garatzeko, hobetzeko bidea.
Arreta eskatzen duelako, norberaren kontuei eta amankomunekoei adi egotea, konturatzea, jabetzea, eta ondoren, auzo-lanean jabetasuna ematea.
“Que se sepa que tiene dueñ@” bai etxeak, eta bai herriak. Ordezkoen eskuetan utzi gabe.