Euskarak hitz egitean, ahoz ahoko erabileran iraun du eta iraun dezakeen heinean iraungo du. Ahoz ahoz erabiltzen ez den hizkuntzak, hitz egiten ez denak, ez du izateko zentzurik, hila da besterik gabe.
Euskararen erabileraren desagerpena euskaldunen desagerpenaren isla edo zantzu argia da (euskaldunen etnozidioa).
Hizkuntza baten transmisioa amaren hizkuntza seme-alabek jasotzean datza. Seme-alabarik jaio ezean, transmisiorik ez da gauzatzen, aita-amekin batera galduko da hizkuntzaren erabilera ere.
Euskal hiztun komunitateak erdal hiztunen euskalduntzean duen gaitasuna oso mugatua da. Erdal hiztuna nagusi den euskal komunitatean, hutsaren hurrengoa izango da euskaldunduko den erdalduna. Integrazioa utopikoa da gaurko erdal hiztunen etorreraren aurrean eta gauden euskaldun kopuruarekin. Dakartzaten erdaldunek Euskal Herrian iraun ahal izateko, ezinbestekoa zaie euskaldunaren eta euskararen desagerpena; alegia, kultur aniztasuna Euskal Herrian, globalizazioa.
Euskarak iraungo badu, politika abertzaleak, euskaldunaren iraupenaren aldekoak ezinbesteko ditu. Alderdi politiko abertzalerik ez da existitzen, ordea, gaur egungo Euskal Herrian. Politika abertzaleak desagertzearekin batera doa euskara eta euskaldunaren desagerpena.
Euskararen aurkako atzoko politikek beren izaera argi azaltzen zuten; frankista nahiz falangista edo faxista, zer ziren garbi adierazten zuten
Atzo ezarri zizkiguten euskararen eta euskaldunaren aurkako politikek beren izaera lau haizeetara zabaltzen zuten, ikurrak garbi azaltzen; frankista nahiz falangista edo faxista, zer ziren garbi adierazten zuten. Gaur, euskararen eta euskaldunaren desagerpen politikak aurrera daramatzaten alderdi politikoak ikurrinarekin estaltzen dira, beren buruari abertzale deitzen diote.
Ondorioz, ez dago euskaldunaren aldetik erreakziorik, indar erreakzionariorik, altxamendurik, iraultzerik. Etsaia euskal ikurrez jantzia baita eta EAJ edo EH Bildu siglak erosiak baititu. Egunerokoan politika etnozidak bultzatzen ari direnak atzoko indar erreakzionarioak dira, salduak izan zirenak.
Hori Vox-en politika baino eraginkorragoa da euskaldunaren desagerpenerako, euskalduna oharkabean baitoa amildegira, ez baitu otsoa ikusten. Atzo ez bezala, gaur indar erreakzionariorik sortu gabe goaz (ETA, ezker abertzalea, AEK, Ez dok hamairu, KORRIKA, Ikastolak, …). Datuek argi eta garbi adierazten dute hau guztia.
Euskararen desagerpena zuzenki lotua dago euskaldunik ez jaiotzearekin
Euskararen desagerpena zuzenki lotua dago euskaldunik ez jaiotzearekin, ama hizkuntzarik jasoko ez duenarekin. Abertzalea den alderdi politiko batek, politika abertzale batek, euskaldunaren, bertakoaren jaiotza bultzatu behar luke besteak beste, edo jaiotzeko baldintzak ezarri. Gaur egun indarrean diren politikek, bai laguntza sozialei dagokionez, baita etxebizitza bat eskuratzeko ere, erdaldunaren, alegia, kanpotik etorri denaren aldekoak dira. Zein laguntza politikatan hartzen da kontuan euskal hiztuna izatea Euskal Herrian? Zein etxebizitza esleipenetan?
Bai, aldiz, familia sortzea bera mespretxatzen duten haurren doktrinamendu antinatalistak hedatzen dituzte agintean diren alderdi politiko abertzale deiturikoek (beren herriaren etnozidioa gidatzen dutenek). Bai gure ikastoletako sexu heziketako saioetan, edota zenbait udaleku euskaldunetan ere bai.
gure eguneroko bizitzako edozein hautuk politikoa behar luke, herrigintzara bideratua
Benetako politika abertzaleak abian jarriko dituzten alderdi politiko abertzaleak sortzea eta bideratzea da euskararen biziraupenerako urgentziazko zereginetako bat Euskal Herrian. Euskal Herriak, gaur-gaurkoz, ez baitu alderdi politiko abertzalerik. Honetaz jabetu ala galdu, iraun ala desagertu, euskara gurutzeratu.
Eta, bitartean, gure eguneroko bizitzako edozein hautuk politikoa behar luke, herrigintzara bideratua. Edozein hautuk euskaldun komunitatean izango duen eragina kontuan izan, abertzale izan.
2026-01-08ko albiste honen harira idatzia.
Eskerrik asko, Aitor….Iritzia ematea baino hobe, berriro ongi eletzea hire idatzia!!!
Eskerrik asko, Aitor, gauzei bere izenetik deitzeagatik.
Euskara bide gurutzean jarri duten politika, politikari eta gainontzeko eragile , hemen ditugu, geure inguruan.
Bide gurutzeraino ekarri izan da euskara, gizarte osoa bezala, bide gurutze horretan zapaldua izan zedin hain zuzen, trafiko guztia bere gainetik pasatuz (kirikiño baten antzera).
Hamarkadak hartu dizkie maniobra horrek eta oso ondo koordinatua eta mailaka garatua izan da alde bietatik, ezker-eskubi, “a ver zaleen” eskutik.
Arlo guztietan garatu izan diren “laguntza-berrezkuratze-normalkuntza-sendaketa-heziketa- etab” politikak, pozoituak zeuden/daude.
Horra hor gure hizkuntza, kultura, nekazaritza, arrantza, eskola, osasuna, industria, demografia, etab, etab, guzti horren lekuko.
Ontzia dinamitatzeko agindua eman zuen norbaitek aspaldi eta ur-balderen bat edo beste eskura eman, hori bai. “Politikak garatzeko” Kirikiñoa honaxe arte ekarriko zuten politikak.
Ontzia dinamitatzeko, barruan behar ziren, jakina.
Bi muturretako igel-gizonak (igel-emakumeak ere…lasai!!) eta zatorrak, elkarlanean. Zertan ari ziren (eta diren) jakin gabe gehienak. Nahi ere ez jakin bestalde. Baina oso makur eta gogotsu goitik datorren guztiaren aurrean.
Eta hemen ditugu, erakunde guztiak betean. “Ardura” guztien karguan, isilik.
Shhhhĥh!
Herriaren alde lanean. A tope!!
Txalo artean ere???
Ontzia dinamitatu
Argi dago PNV eta Bildurentzat euskara oztopo bat dela botoak lortze aldera. Hortaz, eragile euskaltzale/abertzale berriak sortu behar ditugu etnozidioari aurre egiteko (eta ez soilik arlo politikoan). Gurean hori ez da gauza berria. Frankismoaren amaieran, mota askotako eragile berriak sortu genituen. Zoritxarrez, denak infiltratuz eta burokrataz bete izan dira, hasierako asmo eraldatzaileak erabat ezabatu arte.
Etortzen zaidan galdera logikoa da… Eragile euskaltzale/abertzale berriak sortuz gero, nola lortuko dugu oraingoan gauza bera ez gertatzea?
Azken galderari honi buruz:
Hain kaltegarria izan da euskaldunon giza-politaka jarduera, zeren orain, “giza-garapen” eta “elkarlan” kontuetaz ezjakinak gara.
Hitz batez dena esanik da. Ez ordea ulerturik! GIZABIDEA
Enekoren hitz hauek gogora ekarriko nituzke:
“Gu euskaldunak gara eta gu, euskaldunok, herri zapaldu, okupatu eta kolonizatua gara. Europa barnean ere bada kolonialismoa eta gu nazio gisa kolonialismoaren eta etnozidioaren biktimak gara, Patrik. Kanakiarrek, maputxeek, sahararrek,… populazio kolonizazioa borrokatzen dute, ez dute edozein haien komunitatean onartzen. Xenofoboak al dira? Xenofobia Patrik, benetakoa, botere hegemoniko batek gutxiengo ahulago bati aplikatzen dio. Ipar Ameriketako indigenak ez ziren xenofoboak beraien lurraldea kolono eta migratzailez bete ez zedin borrokatzean. Algeriarrak ere ez ziren xenofoboak Algeria frantsesez lepo betetzea borrokatu zutenean. Gu ere ez Patrik. Gu ere herri bat gara eta gure nortasunarekin bizitzeko eskubidea dugu. Eta eskubidea dugu gainera gure lurraldean nor bizi daitekeen eta nor ez finkatzeko. Herri guztiek bezala. Hori nazio independente guztiek egiten dute, irizpide batzuekin edo besteekin, baina eskubide funtsezkotzat dute guztiek. Bada, guk ere bai.
Bestalde Patrik, Afrika aipatzen duzu, baina Afrikako inmigrazioa ez da ez orainarte garrantzitsuena izan dena, ez oligarkiaren planetan pisu handienekoa dena.
Etorkinen masa handiena ez da afrikarra, hispanoa baizik. Espainolak, nikaraguarrak, kolonbiarrak, argentinarrak, … dira azken urteetan Hego EHn finkatu diren atzerritarren erdia baino gehiago. Ipar EHn aldiz ez da ia hispanorik finkatzen, zergatik ote? Populazio mugimenduak zehazki estatuek bideratu, sustatu eta kontrolatzen dituztelako. Horregatik Ipar EHn frantsesak dira masiboki instalatzen diren atzerritarrak. Enpresari lukurren interesak eta Espainia eta Frantziaren kolonizazio eta etnozidioa, aspalditik bezala, eskutik baitoaz.
Afrikarrak eta areago afrikar errefuxiatuak atzerritarren gutxiengo bat dira Patrik, baina bukatzeko, Afrikara joz, afrikar abertzaleen ikuspuntuaz hausnartzera gonbidatuko zintuzket. Afrikar abertzaleek ez dute nahi inolako kolonialismorik haien herrietan eta ezta populazio kolonizaziorik ere (xenofoboak ote?). Baina gainera, eta horrekin loturik, ez dute nahi haien gazteek Europara emigratzea. Sankarak argi esan zuen Afrika garatu eta Afrikan duinki bizitzea zela euren proiektua. Berdina esaten du orain Traorek. Afrika azpigaratua eta erreserbako eskulan ultraustiagarri moduan erabili nahi dutenak oligarka lukurrak dira eta kontuz ibili behar da oligarkia horren manipulazioekin Patrik. Izan ere borondate onari, errukiari eta elkartasunari dei egiten dioten kanpainen sakoneko helburua ez baita batere ona, zuzena eta bidezkoa. Diozun bezala hango zein hemengo herritarrak kaltetzen dituen ustiapen asmoa dago ardatzean eta gure kasuan, gainera, euskaldungoa behin betiko disolbatzeko eta desagerrarazteko asmoa.”
Herri kolonizatua gara, elite kolonizatzaileak dituena. Eliteetatik behera, konplize asko.
Etnozidioa orokorra da (herri guztiak afektatzen ditu). Hizkuntza baten hiltzea haren agerkari ikusgarrienetako bat da.
Hizkuntzen hiltzearen faktoreetariko bat izan ohi da kolonizazioa.
Edozein etorkin ez etortzearekin, edos… herritarrek erabakitzen baldin badute.
Xenofobiaz esaten duzuenarekin, ados.
Eskubideak izan edo ez… gutxienekoa da. Libre izateko nahia eta erabakia inporta dira hemen.
“Nazio independente guztiek” egiten dutena ispilutzat hartzea ez da ideia ona.
Inmigrazio hispanotik babestu behar dugu.
Afrikarrek ez dute kolonizatzailerik nahi. Guk ere ez.
Afrikar askok traba haundiak dituzte Europara etortzeko, ez bakarrik ekonomikoak. Afrikara joateko, guk?
Nire desadostasuna agerrarazi nahi dut …Unanuek idatzitako artikuluko paragrafo honekin, nire ustez arrazakeriarekin lotuta dagoelako.
” (…) Gaur egun indarrean diren politikek, bai laguntza sozialei dagokionez, baita etxebizitza bat eskuratzeko ere, erdaldunaren, alegia, kanpotik etorri denaren aldekoak dira. Zein laguntza politikatan hartzen da kontuan euskal hiztuna izatea Euskal Herrian? Zein etxebizitza esleipenetan?”
LARRUN aldizkariak argitaratu duen “Immigrazioaren 22 mito”, azken alea, gomendatzen diot.
Bada eztabaida luzatzeko gogorik hemen. Gaur Euskal Herrian abertzaleari arrazista deitzen diozue bai Tomas, horra iritsi zarete.
Etorkinek ez dute ordea erabakitzen laguntzak edo etxeak norentzat diren, eta elkartasunez hartzen ditut. Ez ordea hauek ekarri eta explotatzen dituzten interesen korporatiboak, hain zuen laguntza eta etxebizitza horien norantza finkatzen dutenak, gaitzesten ditut. Alderdi politiko hauen gainetik agintzen bai dute, ez dute aberririk.
Errealitate gordin bat besterik ez da kontatzen dudana, inor gutxik egin nahi duena hemen: https://gaceta.es/espana/el-90-de-las-solicitudes-admitidas-para-obtener-un-alquiler-de-vivienda-protegida-en-azcoitia-pais-vasco-son-de-nombre-arabe-20260123-1218/