Desobedientzia

Gertatzen ari dena guztion duintasunaren aurkako eraso zuzena da

Teresa Lopez de Munain irakaslea Hezkuntza publikotik baztertu berri dute eskoletan ezarri diren protokolo zorrotzak arbuiatu eta horiei men ez egitegatik. Haren ikuspuntua eta iritzia ezagutzeko parada izan du Independenteak.

15

Mikel Aginagalde

Komunikazio-zientziak. Hernani

Tere Munain bilbotarrak urte mordoa egin du irakaskuntzan. Pasa den irailean bere irakasle postutik kaleratu zuten ezarri diren protokolo sanitarioekiko desadostasuna adierazteagatik. Kasuak hautsak harrotu zituen eta oihartzun handia izan zuen zenbait hedabidetan. Orain arte, alta, komunikabide batek berak ere ez du protagonistaren bertsioa entzuteko imintziorik txikiena ere egin. Independenteak, ordea, berarekin hitz egin eta bere bizipena jasotzeko aukera izan du.

Lehenik eta behin, konta iezaguzu zein den zure kasua eta zein izan diren lan egiten zenuen institututik kaleratzeko Hezkuntza sailak emandako zio nagusiak

Hainbat izan dira ni irakaskuntzatik baztertzeko Hezkuntza sailak eman dituen arrazoiak. Batetik, ikasturtea hasi eta lehenengo klasean ikasleei eskatu nien, une batez, musukoak erantzi zitzatela euren aurpegiak ikusteko, euren burua aurkeztu zezaten eta haiek hobeto ezagutu ahal izateko. Horren berri izan, eta guraso batzuek salatu egin zuten geratutakoa. Salaketa Hezkuntza sailera heldu zen.

Bestetik, ikasturteko lehen hilabetean zehar PCR proba bat egitera behartu nahi izan ninduten, nire mintegiko irakasle batek burutik beherakoa izan zuelako, eta positibo eman zuelako aipatu proba horretan; ni gertuko kontaktua nintzela zioten. Nik, aldiz, baieztapen hori ezeztatu eta uko egin nion PCRa egiteari. Izan ere, jardunaldi herenean lanean egoteaz gain, eta eskolara hain sarritan joaten ez nintzela kontuan hartuta, positibo eman zuen kide horrekin bilera batean besterik ez nintzen egon, eta berarengandik hainbat metrotara gainera. Dena den, proba egin ezean, konfinatu egingo nindutela mehatxatu ninduten. Eta hala izan zen; bi astetan zehar etxean egon behar izan nuen, epaitegien aginduz eta Ertzaintzaren bigilantzia pean. Etxean atxilotua nengoen, eta hala sentitzen nintzen.

Zerk bultzatu zintuen musukoa eskolan ez erabiltzeko erabakia hartzera?

Bidegabekeria onartezina deritzot haur eta nerabeekin egiten ari direna, eta horren jakitun, ez nuen inondik inora nire burua irakaskuntzan ikusten. Izan ere, etxetik irteten diren momentutik bertatik, eta uneoro, musukoa eraman behar izaten dute haur eta nerabeek. Klasean ezin dira elkarrengana hurbildu, ezin dute elkar ukitu eta ezin dute objekturik partekatu. Ez hori bakarrik, komunikazioa oztopatu egiten da, ikaskidearen aurpegia ikusteko aukerarik ez baitute musukoa jantzita eraman behar baitute, eta Gorputz Hezkuntza ikasgaia bera ere maskararekin egin behar izaten dute. Irakasleok ditugun arauak ere antzerakoak dira. Gauzak horrela, nire kontzientziak esaten zidan gu guztion duintasunaren aurka doazen arau horiei uko egin behar niela; desobeditu, azken batean. Nire kontzientziak agindutakoaren arabera jokatu dudala pentsatzen dut.

Uste dut egungo gizartean bizitza biologikoak beldurra eragiten duela, gure ondoan dagoena balizko arrisku kontsideratzen dugulako. Hori guztia ikusita, hasiera-hasieratik planteatu nuen egoera desatsegin horren inguruko eztabaida, bai nire mintegiko kideekin, bai gainontzeko irakasleekin eta baita ikastetxeko zuzendaritzako ordezkariekin ere. Hala, bilera bat egitea proposatu nien.

Ikuskaritzatik, alta, hori bera debekatu egin zidaten, ezarrita dauden kontentzio baldintza eta neurri guzti-guztiak bete egin behar zirela esanez, eta betebehar horiek ez zirela eztabaidagarri. Ez omen nuen gaiari buruz iritzia ematerik, ezta horren inguruan hausnartzeko deia egiterik ere. Hala, arau horiek ulertu eta barneratu nituela ziurtatzen zuen dokumentu bat sinatzera behartu ninduten.

Jazotako guztiaren ondoren, gainera, espediente diziplinarioa zabaldu zidan Hezkuntza sailak, nire gainetik dauden agintarien aginduak desobeditu omen nituelako. Honen guztiaren aurrean, defentsa eskatu dut epaitegietan, eta ebazpenaren zain nago.

Hezkuntza arloan hartutako neurriak salatzera ausartu diren irakasle eta gurasoak bakanak izan zarete. Zergatik uste duzu izan dela hain eskasa neurriekiko kritika eta konfrontazioa?

Argi ikusi dugu azken hilabeteetan zehar guztion askatasunaren eta eskubideen gainean nahi dutena egin dezaketela. Nire ustez, gertatzen ari dena gure duintasunaren aurkako eraso zuzena da. Ikasleak gaizki tratatuak izaten ari direla pentsatzen dut, eta erakunde publikoak benetako eztabaida zientifikoa baztertzeko ahalegin guztiak egiten ari direla. Zergatik jarri behar dituzte haurrek musukoak, horien eraginkortasuna baieztatzen duen ebidentzia zientifikorik ez dagoenean? Zein onura dakartza umeak elkarrengandik banatuta edukitzeak?

Gaur arte ez dit irakasle batek berak ere egindako galdera horietako bat erantzun. Argi dago beldur handia dagoela ahotsa altxatzeko; orain arte lan egin dudan institutuko zenbait irakaslerekin hitz egin dut hainbatetan, eta asko nire iritzi berekoak izan arren, egoera salatzeko beldurra dute. Beste batzuek, aldiz, iritzi kritikoa izanda ere, neurriak bete behar  direla uste dute, argudiatuz bolada baterako neurriak direla, eta denborak aurrera egin ahala ezabatuko dituztela. Esan bezala, ez da eztabaidarik egon hartutako neurrien inguruan, eta estrategia hori jarraitu dute, hain justu ere, batetik, neurriak zorrotz-zorrotz bete behar direla argi uzteko, eta bestetik, langileak markatzeko; hau da, hitz egitera ausartzen dena seinalatu, estigmatizatu eta baztertzeko.

Zer proposatuko zenioke Hezkuntza sailari haurren eskubideak bermatzeko?

Lehenik eta behin, ikasleei musukoa kendu eta libre arnastu ahal izateko aukera eta eskubidea ematea. Bestalde, afektibitatea bermatzea eta ikasleen arteko urrunketarako neurriak ezabatzea. Adimen emozionala garatu ahal izateko baliabideak ikasleen esku jartzea ere ezinbestekoa dela uste dut, baita ikastalde murritzagoak izatea ere. Azken batean, pandemiaren aitzakia pean inposatu diren neurriak erabat irauli  behar direla deritzot eta neurri horiek ezartzen dutenaren guztiz kontrakoa egin behar dela esango nuke.

Horrez gain, ezinbestekoa da osasungintza eta hezkuntza bereiztea. Eskolak anbulatorio bilakatu dituzte protokolo sanitario berri hauen bitartez, eta hori oso kaltegarria dela uste dut. Haurrak eskolara musukoarekin joaten dira, eta atarian tenperatura hartzen diete kopetan. Gel hidroalkoholikoak eskola paisaiaren parte bihurtu dira; klasetik klasera eskuak busti behar dituzte produktu kaltegarri horrekin. Ikasleen mugimenduak erabat monitorizatu dituzte, eta irakasleak jarri dituzte polizia lanetan. Naturaz kontrako egoera da  eskoletan bizi dena.

Argi daukat guk, pertsonok, inguruko gizabanakoak sentitu egin behar ditugula, bai mentalki, baina baita fisikoki ere. Alderdi emozionala, ikasleen arteko elkartasuna eta balio komunalak ere indartu egin behar ditugu. Funtsean, giza balioak sustatu eta sendotu behar ditugu.

Isunez gainera, beste mota bateko jazarpen soziala pairatzen duzue pandemiaren bertsio ofizialaren disidente zaretenok. Psikologikoki nola eragin dizu egoera horrek?

Egia esateko, ondo ikusten dut nire burua. Izan ere, azken hilabete hauetan bizitzen ari garena erronka pertsonal handi bat da niretzat. Nire bizitza osoan zehar errebeldea izan naiz, eta akatsak akats aurrera egitea lortu dut. Edonola ere, irakas kideekin erabat atsekabetuta nago denbora guzti honetan izan duten mututasunagatik, eta duintasuna galtzeko izan duten erraztasunagatik ere. Bizi dugun hondamendiaren aurrean hipnotizatuta dago jendea.

Azkenik, esan behar dut ikasturte honetan zehar ezarri diren neurri eta baldintzak aintzat hartuta, ez dudala nire burua lanbide horretan ikusten. Zoritxarrez, argi geratu da nola ikasle, irakasle zein gurasoak egoera horretara ohitzen ari diren, eta hori oso kezkagarria iruditzen zait. Hezkuntza ereduarekin daukadan desadostasuna eta konfliktoa, hala ere, eta esan bezala, aspaldidanik dator. Izan ere, nire iritziz ikasleak ez ditugu prestatzen bizitzak eskatzen dituen alderdi praktikoetarako, ez fisikoetarako eta ezta afektiboetarako ere.

Ez dugu arimarik gabeko irakaslerik nahi, TERESA BEZALAKO ANDEREÑOAK NAHI DITUGU bideoan, etika irakaslea den Teresak berak azaltzen du bere ikuspuntua eta nola eraman duten bi urteko kartzela-zigorra jaso dezakeen prozedura judizial batera. / Utzi Pakean!!!

15 erantzun “Gertatzen ari dena guztion duintasunaren aurkako eraso zuzena da” bidalketan

  1. Eskerrik asko, Tere, zure ausardiagatik eta koherentziagatik!
    Eztabaida ukatzea! Ikuspegi desberdina daukana kriminalizatzea! Argi dago modu horretako jarrerei bidea uzten badiegu gauza onik ez dugula topatuko bidearen bukaeran.
    Ez dut ulertzen hainbeste eta hainbeste jendek itsu-itsuan nola onartzen duen hori dena, kritika izpirik gabe, onargarria denaren langa igarotzen duten horrenbeste seinale egon arren…

  2. ZORIONAK Teresa Lopez de Muniain!
    Hori da norbereganako SOBERANIA ta iritzi kritikoa duzuna!
    Eskerrik asko benetan zure egoera hain garbi ta zuzen erakusteagatik! Hori da INDARRA hori!

    Mikel Aginagalde, zer esan nahi duzu ( eta diguzu) Teresari “bertsio ofizialaren disidente zaretenok” diozunean????
    Teresa disidente??…. Mesedez, mesedez ta mesedez! Etiketa horrek ez dakar ONik inundik inora ez.
    Teresa, bihotz handiko iralasle duin, justu ta koherentziaz betetako pertsona sentitzen dot neuk.

  3. Eskerrak INDEPENDENTEA ri, Teresari gizartearen aurrean hitza eman izanagatik. Ez dut hitzik inguruko beste hainbat komunikabideren jarrera gaitzesteko.
    Eskerrak Mikel Aginagalderi, artikulu honetan egindako kazetari lan eredugarriagatik. Mariano Ferrer ek zioen bezala busti eta egia den lekuan jarri izanagatik ikertuaz.
    Eta nola ez eskerrak Teresa ri, sentituaz pentsatu eta ekin izanagatik. Ikasleen duintasuna eta eskubideak errespetatu eta aldarrikatzeagatik, jasaten ari diren eraso honen aurrean. Eskerrik asko irakasle askoren sentipena azaleratu izanagatik, hauen eskubideak aldarrikatzeagatik.
    Eta hemendik dei bat guraso bezala; ikasle elkarte, irakasle-langile elkarte, sindikatu, guraso elkarte, ikastetxe-ikastola elkarte … Bustitzen hasteko!! Informatzen eta ikertzen, ikasle eta irakasleen eskubideak aldarrikatzen eta urraketak gaitzesten.

  4. Zorionak eta elkartasuna Tere zure ausardiagatik. Espero dut zulakoekin jendartea iratzarriko dela.
    Eta milesker “independentea ri” zure ahotsa zabaltzeagatik!

  5. Animoak eman behar dizkiot, ezinbestean, Teresari. Lastima handia da EHko prentsa eta komunikabideak bat eginik ezarria duten autozentsura moduko hau, denok galtzen baitugu halako jarrerekin. PRIETAS LAS FILAS. Uztai konzentriko gisa daude antolatuak sistemaren egiturak antolamendu itogarri bat xede dutelarik edo hala ez bada ongi disimulatzen dute. Eta berriz diot, pena handiz bizi dut estimatzen ditudan komunikabide batzuen jarrera. Ah! Eta ze barneratua dugun tratu txarra sozietate honetan.

  6. Bazterrotan aspaldion eskas dabilen duintasun eredugarria zurea ” etxeko”komunikabide,sindikatu eta erakunde politikoen lotsarako

  7. Gure babesgabetasun maila zuzenki proportzionala da gehiengo handiaren adeitasunarekiko, aktiboki edo pasiboki, astakeria hori bultzatzen baitute.
    Jende duina, jakintsua, ausarta eta giza baloreak dituena, dena galtzera eta sinesgabetasunaren biktima izatera kondenatua, koherentziaz eta zintzotasunez betetako testigantza honetan ikus dezakegun bezala.
    Aurrez aurre, kasu batzuetan gehiengo beldurtu bat, besteetan ezjakina eta batzuentzat interesekin, denek beste alde batera begiratuz haurrei egunero tratu txarrak ematen zaizkien bitartean eta basakeria horren aurka lehen lerroan salatzen eta borrokatzen dutenak “gizarte” sutara eramaten diren bitartean ere, gizarte gaixo baten axolagabekeriaren aurrean, txaloak ez direnean, gaixoak baina ez hain zuzen hain beldur handia dioten birus horrenak.
    “Teresak” dauden bitartean dena ez dao galduta.

  8. Eskerrik asko Teresa. Zure kemena eta zure bihotzrengatik. Bere kargu dauden ume eta gazteak maite dituen irakasle bat ikusi dugu.

  9. Mari Berrizbeitia, Euskaltzaindiak emandako definizioaren arabera, disidentea zera da: “Nagusi den doktrina edo sistematik aldentzen dena”. Beraz, inposatutako petsakera edo jokamolde baten aurkakoa den pertsona. Gustuko ez duzun kutsua izan dezake agian kontzeptuak, baina esanahia zuzena dela esango nuke. Hala ere, iradokizunak ere eskertzen ditugu. Ongi izan!

  10. Milaesker independenteari ekarrizketa argitaratzeagatik eta eta nire besarkadarik beroena Teresari!
    Irakasle ikasketak ditut beste batzuen artean eta gaur egun exedentzian nagoen arren haurren irakaskuntza publikora ez bueltatzeko erabaki irmoa hartua daukat iada. Ez naiz haurrekin gertatzen ari den krimen honen parte inoiz izango. Izugarri pozten nau Teresa bezelako irakasleak badirela jakiteak, ea gehiago izateko aukera dagoen, pentsamendutik eta hitzetatik ekintzetara pasas eta koherente izanez.
    Zoritxarrez pauso hori ez emateko arrazoi ezberdin ugari egongo da eta taldea eginez, taldearen babesa ezinbestekoa izango da zihurrenik askorentzat.
    Animo eta indar asko Teresarentzat!!

  11. Zorionak eta animo borrokatzen duen eta dugun guztioi!!!
    Batzuk gutxiago, beste batzuk gehiago eta Tere bezalakoak askoz gehiago.
    Borrokak merezi du!

  12. Aupa Tere, izateagatik norbere, ez artaldeko abere, hezkuntzan gizalege eta ez bortxaren lege, askatasuna xede….

  13. Aupa egunON!!
    Hasteko animo pila eta ELKARTASUNA Teresarentzat.
    Covid 19aren gaia orokorrean oso konplexua da eta hain berezi eta berria denez,noraezean gabiltza asko eta asko,tartean agintariak.
    Askoren jarrera,agindutako denari amen egiten(eta emaitzak ez dira uste bezain onak) ,eztabaidari uko eginez,ez da nere gustokoa.
    Isunekin ,beldurrarekin eta inposaketekin ez dira arazoak konpontzen.
    Teresak zentzuzko argudioak eman ditu nere ustez eta zigortzea ez da zilegia.
    Interesgarria litzateke komunikabide gehiagotan bere testigantza jasotzea.
    Aske arnasteko eskubidea ukatzen bazaigu edonon,oker gabiltza.
    Bide batez animoak gaixorik dauden guztie,osasungintzan dihardutenei eta eutsi bizipozari.

  14. Eskerrik asko Teresa!!
    Askatasuna, duintasuna eta maitasuna aurretik jartzeagatik.
    Beldurra aprobetzatzen ari dira beste bizimodu bat ezartzeko.
    Gizartea beldurtzea eta dominatzea aginteen helburuak dira egoera hontan. Horregatik Teresa bezalako ahotsak inoiz baino beharrezkoagoak dira.
    Eskerrik asko ere Independienteari.

Utzi iruzkina

Azken artikuluak