Marxismoa? Giza eta herri garapena
Orain dela 60 bat urte hasi zen indarra hartzen marxismo, sozialismo, komunismo eta ezkerra bezala deitzen den ideologia edo ikuskera. Langileen baldintza ez egokiak eta adierazpen murrizketa nabarmenak ziren. Eta hoberako bidea nola egin zitekeenaren inguruan jardutea nahiko arrunta zen. Beren burua komunistatzat zutenek ez zuten abertzaletasuna gogoko. Eta abertzaletzat zutenek alderantziz. Adierazpen askatasunaren aldekoak zirela zioten gehienek… Jakina da esatetik izaterakoan direla kontuak.
Geroztik, jokabide aldaketak ikusi ditugu… Lehen bidezkoa zena, orain ez. Eta lehen okerra zena, orain zuzena… 2026. urteko hasiera honetan, euskaldunon artean dugun ikuskerari “estilo trans-marxista klase-biktimista urrutiko nazionalista” dei diezaiokegu.
Eztabaidetan jarraituko dute. Baina, Planck-ek zioen antzera, “egia zientifiko berri batek ez du garaipena lortzen aurkariak konbentzituz, baizik eta azkenean aurkariak hiltzen direlako”. Bizitzari dagozkion arauetan bizi gara, nahi eta ez nahi. Eta arau horietan dabiltzanek dute aurrerabidea. Beste guztia amaituko da.
Nire ezagutzatxotik, eta eskola batzuetako jakintzaz baliaturik, giza eta gizarte garapenerako irizpide batzuk ematen ausartuko naiz. Esan beharrean naiz egoera okerretik ezin izaten dela hobetzerik ikusi. Sumatzeak ireki ohi ditu hobetzeko ateak. Horregatik, hemen esango ditudanak ez dira izaten gogokoak:
BAT – Bizia eta Bizitzarenganako jakintzan, okerretik hoberako bidera jaiotzen gara. Horretan datza sendien eta herrien oreka, eta ongizatearen garrantzia. Nora jaio naiz?
BI – Okerretik hoberako bide honetan, hasiera bakoitza eta egoera bakoitza maila bat dela esan genezake. Maila bakoitzak bizi-ikuskera bat du, eta arreta eta jarrera mota bat dagokio. Nolako bizi ikuskera dut? Nolako entzuteko gaitasuna dut?
HIRU – Giza maila horien okerrenetik hoberako bide labur bat adieraziko dut:
1. maila: - Lotsaz jota dagoena, miserable sentitzen dena. - Erruduna dena, kaltegile setitzen dena. Horiek bizitza oharkabean bizi dute. Beren buruaz beste egiteko ere indarrik ez dute izaten. 2. maila: - Indarrik gabe sentitzen dena. - Penaturik sentitzen dena. Beren egoeraz ohartzen dira. Baina itxaropenik ez dute izaten. 3. maila: - Beldurrez eta nahien artean sentitzen direnak. Nahi eta ezinean izaten dira. Bizitzarenganako kezkati. 4. maila: - Amorruaren eta harrokeriaren artean dabiltzanak. Borrokan sentitzen dira. Aurkariak dituzte eta irabazteko beharra izaten dute. Orain arte aipatutako horiek guztiak ezkorrak dira. 5. maila: - Indarra sentitzen dutenak. - Lehia zuzenaren eraginez bizi direnak. Beren buruaz jabeturik eta baikor dira hauek. Ongi egindakoaren sentipen gozoa dute. 6. maila: - Indartsu eta gogoz sentitzen direnak. Gertatzen dena gertatuta ere, aurrerako bidean direla sentitzen dutenak.
Denok gara, geure jardunetan, maila horien bidez sailkatzeko modukoak. Eta bidea nola eginez goazen suma dezakegu.
LAU – Taldeen ekintzak ere sailkapen horren bidez aztertu ditzakegu. Ekintza kaltegarriak saihestu eta hobera egin dezagun, guztizko asmo eta gogo onez ekin eta jarraitzea beharrezkoa da.
BOST – Gizarteak berezko antolamendu bat badu. Nagusitasunak bere egitekoa du. Eta Bizitzako soka horretara bideratzean gizarte indartsu eta sendo bat osatzeko aukeran gara. Azaldu ditugun aurreneko lau mailetan, zaila izaten zaigu indarra eta indarkeria bereiztea.
Laburbilduz, ideologiak eta boto-demokraziak arau horien agindupean daude. Egoera bakoitza guztion artekoaren emaitza zuzena da. Bosgarren mailara igotzen garenean hasten zaigu ongizate eta askatasunezko egoera. Ordura arte, sinismenen mende egon ohi gara eta ideologia edo erlijioren baten aldekoak izan ohi gara.
Hau guztia, azken batean, Biziarekiko lotura egokirik ez dugulako da. Beste egunen baterako gaia agian…
Badugu zertaz jabetu. Bejondaigula!!!
