Dena dakigun garai eta gutxi entzuteko gai

Ez naiz ni bertsozalea.
Esana apain dioenari
zor zaio berea.
Hemen natorkizue
boteaz nerea.
Etzazu itxaron dotorea.
Bila dezagun beti
hitzen urrea.
Eta gure artekoaren
gozotasun unea.

Nola kontatu
ikusten dudan egungoa,
zeini kontatu
izaten da kontua.
Dena dakigun garaiotan,
gutxi dira entzuteko gai.
Bakoitza bere aldetik
eta guztien begien zain.
Lotsagabe gabiltza,
kalean ez hain lasai.

Doktrinatua uste zen
erlijiozaleen kontua zela.
Gezurretazko pentsakerak
osatu antzera.
Zeinek pentsa zezakeen
gogo osaketa beteez bizi garela.
Eta ohartu gabe
guztion gain dela.

Eta..."etiketa" bidez, ulertutzat emanez,
bizi dira "fededunak".
Politikoek sutzen dituzte
herritar "doktrinatuak".
Txartel hauetakorik 
saiatuko naiz ez aipatzen.
Ez dadin hasi
muturrik gorritzen.

Doktrinatua ez da
esandakora mugatzen.
Gogoan bestearenganako
epaia zaio sortzen.
Aldeko ala aurkako,
beti etorkizuna jokatzen.
Bere burua ezin zaindu
eta "kaltetuen aldekotzan".
Hobekuntza izango omen da
arerioa itotakoan!

Larria da... bilakaera, 
egiten ari garenaren ordaina.
Ez dugu "gogo osaketa" bikaina.
Bazterturik dugu
euskeraren benetako dohaina.
Begira dezagun antzina,
Etxabeko Baltasarrek egina.
Eguneratzea da gure ahalegina.