Agur

Independenteako lagunak

Bertatik bertara izan ginen hartan, galde egin zenidaten, ea ari zineten lana nola ikusten nuen nik. Lehenengoa etorri zitzaidana esan nizuen: maitasunez.

3

Pablo Sastre Forest

Euskal idazlea. Tolosa

Kote, Haizea!

Independenteako lagunak:

Batzuen ustez, askatasuna eta intelijentzia izan dira Korona dispositiboaren “aurreneko biktimak”, esaten den bezala, edo biktimarik handienak. Zoritxarrez, askatasunik ezera, nolabait, “ohituta” geunden. Intelijentziarik ezaren dimentsioak, berriz, ustekabean harrapatu gaitu — gaizkiaren dimentsioak ere bai, esan liteke.

Notizia txarrak besterik ez zeudela ematekotan geundenean, zuek, egunkaria martxan jarrita, bat eta oso ona eman zeniguten. Ezkeroztik eta zenbait hilabetez, pentsamendu kritikoa bideratu eta sustatu duzue. Inportantea da esatea: garai historikoaren altueran izan zarete. Aupa zuek!

Argitaratutako artikuluetatik txispa asko heldu zaigu. Autore guztien artean, munduak behar lukeen politika berriaren sentimendu-zutabeen gainean eraiki da babes-gune abegikor bat, Independentea. Ausardia, pentsamendu-zorroztasuna, elkarrekikotasuna, edertasuna dira sentimendu-zutabe horietako batzuk. Horietan guztietan destakatu zarete.

Hilabete gutxiren bueltan, txiringitoa itxi beharrean zaudete. Hazia, baina, ereinda utzi duzue. Ez da esate hutsa; neure ariman benpein, ereinda dago. Ilunetik ateratzen lagundu diguzue; erresistentzia badela, eta erresistitzea posible dela erakutsi diguzue.

Hazia, baina, ereinda utzi duzue. Ez da esate hutsa; neure ariman benpein, ereinda dago

Bertatik bertara izan ginen hartan, galde egin zenidaten, ea ari zineten lana nola ikusten nuen nik. Lehenengoa etorri zitzaidana esan nizuen: maitasunez. Halaxe da. Geuk eman behar dugun, eta borrokalariek hartu behar eta hartzea merezi duten maitasunez.

Handik egun batzuetara, egunkaria “gueto batean” bihurtzeko arriskua, aipatu nizuen. Gueto, hitz probokatiboa da. Zera esan nahi nuen: lagunarte txiki baten edo lagunarte txiki batentzako egunkaria bilaka zitekeela. Nahi dut ondo ulertzea. Ez dut ezer ere lagunarte txikien aurka, alderantziz. Alabaina, lagun arteko gune edo aplikazio faltan ez gaude. Beharbada oker nago, baina barru-barruan esperantza badut (orain esaten zaienez) humanoak ez daudela (Txirritak, beretik, esan lezakeenez) erremeyo gabe galduta. Handia zait pentsamendua (edo pentsamena bera) sustatzen duten ideiak askorengana, edo behintzat gehiagorengana, ahal den gehienengana heltzen ahal direla, imajinatzea.

Pentsa zitekeenez, esan zenigutenez, Independentea aurrera ateratzea, lan handia ere izan da. Uste dut esan egin zenidatela baina, ez daukat orain numerorik gogoan: beharbada berrehun, beharbada hiru mila irakurle izan ditu Independenteak. Hori ez jakin arren, sumaera edo, adierazi nizuen, merezi ote zuen, lagunarte “txiki” batentzako hainbeste ahalegintzea. Ezezkoan, sujeritu nizuen, bazela proiektuari amaiera “elegante” bat ematea.

Segur naiz, hasi zineten bezala, amaitu ere, elegante amaituko duzuela. Ideia onak izateaz gainera, artista batzuk zarete; horrek ere erremeyo gutxi.

Mendi ibilaldi bat, festatxo bat, otordu eder bat… denak ere izan daitezke amaitzeko manera “eleganteak”.

Ezin izan dugu jarraitu. “Guetozaletzat” edo “lau txorotzat” jotzen gaituztenetako batzuk, poztu egingo dira, seguruena. Ez gara haiei begira ibiliko. Ez zeundeten (heuk esanda, Kote) epe luzerakoan instalatuta, edo ezerren alternatiba izateko xedez. Hitz arrunt batez esanda: egin duzuena izan da la ostia.

Beste manera bat elegante “amaitzeko”, ez amaitzea izango litzateke, noski. Guneaz beste zerbait egitea. Badira idazleak, Independentean azaldu direnak (edo niri azaldu zaizkidanak), idazten jarraitzea gauza ona izango litzatekeena. Teknikaz ezer ez dakit, baina oraingo Independente-gunea, blog-en orrialdean bihur liteke?

Zera ere etorri zait: Independentean azaldu diren artikulu guztiak irakurrita, Korona dispositiboarekin lotutako ideia eragingarriez, entsaio bat egin, eta liburu forman ateratzea.

Badakit, honetan arrazoi osoa ematen dizuet, ezer egitekotan, arian ari edo bertan direnek egingo dutela. Ni, niretik, ez nago inongo gurditik tira egiteko moduan; nire indarrak eta ahalak oso mugatuta daude. Bestenaz oso gustora joango nintzen, joan baldin bazineten zuek, atzo, zuekin mendi-buelta egitera.

Paperetik edo pantailatik kanpo, zenbait ekintza egiten ahalko liratekeela ere burura zait orain, hala nola plaza bat, plaia-zati bat, etc., “hartu” eta “distantziarik eta maskararik gabeko gune” izendatu; bertara sartzeko txertatuta ez zaudenaren agiria erakutsi behar duzu… bidea libre imajinazioak eta umoreak.

Bihotz-bihotzez: zuen berri izatea, eta zuek ezagutzea, plazerra izan da.

3 erantzun “Independenteako lagunak” bidalketan

  1. Arnas-ibaietan, sentipenak dira, lainotsu edo distiratsu, bidea egiten dutenak
    Bizitzak hobeki ulertzeko balio dute
    Inguruko basoetan dabil airea haize eginik inteligentziak freskatuz
    Hormigoizko zutabeak ez du sustrairik
    Ez daki zuhaitzak bezala mugitzen
    Mozal-zaleek ez dituzte sustraidunak maite
    Kableak, dotriñak, lege inprimatuak eta polizia kamuflatu zein kamuflatu gabeak metatzen dituzte
    Zergatik ere jakin gabe.
    Ezagutu egin ditugu leihotik begiratu dugunean
    Eta leiho horretatik
    Festaren atsegina
    Plazeraren deia zabaltzeko gauza bagina
    Itsasoraino egingo genuke
    Errekatik bidea
    Elkarrenganako biografia, azken finean.

    Haziak ereingo ditugu bide hegalean.

  2. Bakarrik sentitu direnei Independenteak bizia eman die. Gu elkartzeko tresna bat izan da. Egia azaleratzeko bidea da. Egiak batzuetan min egiten duela diote, kar kar kar!!!

  3. Eskerrikasko benetan!!
    Informazio garbia aurkitzea hain saila den garai hontan agertzeagatik, asko lagundu gaituzue eta asko balio izan du.
    Bazoazte baña emandakoa geratzen da.

Utzi iruzkina

Azken artikuluak