Azken gertakarien arabera (Ukrainako gerra, Siriako estatu-kolpea, Venezuelan Nicolas Maduroren bahiketa, Persiako Golkoan indar estatubatuarren metaketa Iranen aurka), hirugarren mundu gerraren atarian gaude, nuklearra ere izan daitekeena.
Egoera honetara hainbat faktoreren ondorioz iritsi dela uste dut, baina batez ere bi nabarmenduko nituzke: batetik, Txinaren hazkundeak Estatu Batuentzat eremu guztietan dakarren mehatxua, munduko lehen potentzia bihur daitekeena; eta, bestetik, lobby sionistarekin lotura handia duten armamentu-enpresen grina diruzalea, batez ere estatubatuarrena, baina baita europarrena ere.
Nire ustez, Ameriako Estatu Batuak, Txina munduko potentzia nagusia izatea eragozteko, Ukrainako gerratean gutxienez, estrategia bikoitza erabiltzen ari dira. Hori egiten dute, alde batetik, Txinaren aliatuak ahulduz (adibidez, Errusia edo Venezuela); eta, bestetik, Txinari energia hornidura moztuz. Uste dut hor kokatu behar dugula administrazio estatubatuarrak eta israeldarrak Iranen aurka izan dezaketen gatazka. Litekeena da une honetan, batez ere azaroko hauteskundeengatik, liskar hori Donald Trumpi ez komeni izatea, eta, hala ere, uste dut aurrera eramango duela, bai lobby sionista armamentistikoak hauteskunde-kanpainaren zati bat ordaindu ziolako, bai Epstein kasua lobby berari lotuta dagoelako eta kasu horrek AEBko presidenteari ere presioa egiten diolako.
Bitartean, Europa, kanpora begira, Estatu Batuekiko daukan mendekotasunagatik, konpartsa baten papera jokatzen ari da, duela hamarkada batzuk bezala. Barrura begira, aldiz, estatuen beto-eskubidea ezabatzeko Ursula Von der Leyenek egindako proposamena aurrera aterako balitz, Europar Batasunak totalitarismoaren bidea hartuko luke.
Amaitzeko, eta ikusirik Mendebaldeko egungo agintariek, elite mespretxagarriak gidatuta, ondorio tragikoak izango dituen gerra saihetsezin batera garamatzatela, uste dut estatu mailan inoiz baino beharrezkoagoa dela egiturak aldatzea zuzeneko demokrazia baterantz, non herriaren ahotsak guztirako eta maila globalean balio izango duen eta non, Nazio Batuen Erakundean, inongo herrialdek ez duen beto-eskubiderik izango.
Inoiz baino beharrezkoagoa da egiturak aldatzea eta zuzeneko demokrazia baterantz jotzea
