Zientzia egin zuen zientzialaria

Agur eta ohore, John Magufuli

Tanzaniako presidentea 61 urte zituela hil da, hil dute edo joan da. RT-PCR testen iruzurra agerian uzteagatik zegoen jopuntuan.

6

Kote Camacho

Marrazkilaria eta zinegilea. Orereta

Ukituta, atsekabetuta, John Magufuliren heriotzaren berri tristeak hunkituta. Baina guztiaren gainetik harro, ondo baino hobeto ezagutzen zuen arloan zabaldutako argiarengatik. Ez da izango gure eredu arlo guztietan, baina John Magufuli kimikoa zen, matematikaria eta Tanzaniako Errepublika Batuko presidente historikoa. Egungo diktadura globalari aurre egin zion, mafia farmazeutikoaren menpe zeuden laborategiei tranpa ahaztezina jarriz, SARS-CoV-2 diotena ustez detektatzeko inposatu den RT-PCR testen iruzurra publikoki agerian utziz.

Testen bidegabekeria azaltzeko laborategietara aztertzeko bidali zituen lagin pilo bat. Batzuek negatibo eta besteek positibo eman zuten. Baina ez ziren pertsonen laginak, landare eta animalienak baizik. Papaiak adibidez, Tanzaniako fruta tipikoak, positibo eman zuen, honen laginari pertsona-izen-deiturak jarrita eta “puntako” laborategi haietara aztertzera bidalita. Ahuntz batzuek negatibo eta besteek positibo, eta horrela. RT-PCR test sistema ez da suertatu inondik inora ere espezifiko; alderantziz, John Magufulik edozeri edozer gauzarekin positibo eman zezakeela erakutsi zion munduari, zientzialari on bati eskertzen zaion poesia eta umore puntuarekin.

Aurrera doan 2021 urte honetan, mundu mailako krisiaren ondoren, Tanzanian, maskararik eta konfinamendurik gabeko herrialdean, osasuna eta bizitza ez dira falta.

‘Osasunaren Mundu Erakundea’ ere herrialdetik kanporatu zuten, eta Tanzaniak antidoto magikorik gabeko herrialdea izatea lortu du orain arte, lehen munduan eraikitako sasitxertorik gabe.

Ameriketako Pfizer izeneko mafia estatubatuarrak Afrikan base militarrak eskatzen dituen asteotan, —tokiko estatuen gaineko base-sarea ezarri nahian, mundu osoan txertoaren banaketa bermatzeko aitzakiarekin— John Magufuli presidente ukatzaileak bihotzekoak jota utzi gaituela diote batzuek eta besteek hedabide nagusietan —sasitxertogile berberek diruz gizendutako hedabideetan—, John Magufulik benetan jasandako presio latzak aipatu ere egin gabe, hau da, benetako arrazoi jakinak benetan ukatuz.

Oposizio eta erresistentzia handia egin zuen agintari afrikarra garbitu dutenaren susmorik ere ez dute aipatzen, halakorik inoiz gertatu izan ez balitzaie bezala, lurreko hegoaldeko presidente zein herritar burujabeei.

Atseden hartu eta izarretara bidaia ona izan. Argia zaitugu, John Magufuli!

6 erantzun “Agur eta ohore, John Magufuli” bidalketan

  1. Presidente hori “bihotzekoak jota” hil dute, lehenago Burundikoa, Pierre Nkurunziza, desagerrarazi zuten modu berean. Hurrengoa Madagaskarrekoa izan liteke, edo Belaruseko Lukashenko, nork daki. Hori bai, beti “osasunaren, demokraziaren, askatasunaren” izenean, azken garaiotan ezagutu ditugun gerra guztiak egin dituzten bezalaxe.

    Ikusi nahi ez duena baino itsuagorik ez dago; hori beti izan da horrela…

    Nik gustura asko aurkeztuko niokeen presidente erailberria Ugo Mayorri. Duela hilabete batzuk bere hitzaldi batean egon nintzen eta, papaien kasuaz galdetu ziotenean, berak “horren berririk ez zuela” esan zigun guztioi… txalo bero bat gure “zientzialari” itsu-mutu-gor prestuei, bai jauna.

  2. Artikulu ederra Kote!! Ohikoa da zintzotasunez eta ausardiaz jokatzen dutenek bapatean tiro batekin euren buruaz beste egitea (tiroa bizkarrean batzutan), auto istripuak izatea, balkoitik behera jaustea… eta nola ez, bihotzekoak jota hiltzea.
    Nire ustez plana aurrera ateratzeko boterea daukaten seinalea da hau.
    Goian, behean edo edonon bego Jhon. Ziur nago bere ausardiak zerbaiterako balio izango duela.

  3. Independenteaz gain, euskal prentsan ezer aurkitu ez eta Naiz-en horrela irakurri dut:
    “El presidente de Tanzania, John Magufuli, negacionista del covid, ha fallecido este miércoles, oficialmente por una enfermedad cardíaca pero la oposición sospecha que se había contagiado del coronavirus y que había sido trasladado al extranjero en estado crítico.”

    Berri honek ere agerian uzten du Independentea egun berezi hauetan betetzen ari den funtzioaren garrantzia.
    Gure aretoetan ikusten ari garen “Non dago Mikel?” dokumentalean bezala; egia eta gezurra zer den argitzeak duen balioa gure egunerokoan, historian eta etorkizunean.
    Mila, mila esker Kote!

Utzi iruzkina

Azken artikuluak